Oprócz sprzedaży wydawnictw własnych jednocześnie firma specjalizowała się w sprzedaży wysyłkowej i dystrybucji różnego rodzaju artykułów (płyty CD, koszulki, bluzy) innych wykonawców.
Z biegiem czasu w oczach zagorzałych zwolenników black metalu wytwórnia stała się symbolem kompletnego zepsucia wizerunku tejże sceny. Firmie zarzucano m.in. masowe podpisywanie kontraktów ze słabymi jakościowo zespołami oraz intensywne promowanie uległych komercyjnemu trendowi Andras czy Mystic Circle. Niepochlebne opinie o wydawnictwach Last Episode publikowały uznawane w podziemiu fanziny jak Tales of the Macabre, Chaos czy norweski Slayer„Amazing, a good CD by Last Episode ? I would’ve put that in the land of myth as well, but here it is. Walking a similar path as fellow Germans DESASTER (without being an outright copy, mind you) they do a really good job with this album. Talking about the NORWEGIAN (yeah, sure…) band BEHERIT, the info is typical Last Episode standard but that’s about the only really bad thing and shouldn’t keep you from bying [sic!] this of course.“ Lionheart: ATANATOS "Devastation – The Third Attack". In: Tales of the Macabre, Nr. 6, S. 32. krytykując zarazem błędne informacje odnośnie do egzemplarzy promocyjnych„LAST EPISODE should stop writing such cliché biographies...