IV Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina (również IV Konkurs Chopinowski) – 4. edycja Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, która rozpoczęła się 15 września 1949 w Warszawie. Organizatorem konkursu był Komitet Wykonawczy powołany przez Ministra Kultury i Sztuki.
Charakterystyka konkursu Wzięło w nim udział 54 pianistów z 14 krajów, w tym 11 Polaków.
Pianiści z Polski na IV Konkursie Chopinowskim Lp. Uczestnik 1. Ryszard Bakst 2. Halina Czerny-Stefańska 3. Jan Drath 4. Barbara Hesse-Bukowska Lp. Uczestnik 5. Tadeusz Kerner 6. Władysław Kędra 7. Waldemar Maciszewski 8. Julitta Sleńdzińska Lp. Uczestnik 9. Regina Smendzianka 10. Zbigniew Szymonowicz 11. Tadeusz Żmudziński Konkurs był trójstopniowy: składał się z dwóch etapów i finału. Podniesiono górną granicę wieku uczestników konkursu do 32 lat. Konkurs odbył się w dniach 15 września–15 października 1949. Był to pierwszy i jak dotąd jedyny Konkurs Chopinowski, w którym I nagrodę otrzymały ex aequo dwie uczestniczki (Polka Halina Czerny-Stefańska i Rosjanka Bella Dawidowicz). Dyrektorem biura konkursu został Edmund Rudnicki (przedwojenny dyrektor muzyczny Polskiego Radia).