Osvaldas Jonas Balakauskas (ur. 19 grudnia 1937 w w rejonie wiłkomierskim, zm. 15 kwietnia 2026 w Wilnie) – litewski kompozytor.
Życiorys Ukończył studia w zakresie dyrygentury chóralnej w Wilnie. W latach 1964–1969 studiował w Konserwatorium Kijowskim, gdzie był uczniem Borysa Latoszynskiego i Myrosława Skoryka. Po ukończeniu studiów pracował jako redaktor czasopisma muzycznego „Muzyczna Ukraina”. W 1972 roku powrócił do Wilna. W latach 1988–1992 i 1994–2006 wykładał kompozycję w Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru. Od 1992 do 1994 roku był ambasadorem Republiki Litewskiej we Francji, z jednoczesną akredytacją w Hiszpanii i Portugalii. Laureat litewskiej Narodowej Nagrody Kultury i Sztuki (1996). W 1998 roku odznaczony został Medalem Orderu Wielkiego Księcia Giedymina III klasy.
W swojej twórczości sięgał do serializmu i innych awangardowych technik kompozytorskich, które łączył z melodyjnymi i rytmicznymi motywami zaczerpniętymi z litewskiego folkloru muzycznego. Posługiwał się własnym, specyficznym systemem tonalnym, w skalach od ośmio- do jedenastodźwiękowych. Skomponował m.in.