Salwatorianki, właśc. Zgromadzenie Sióstr Boskiego Zbawiciela – katolickie żeńskie zgromadzenie zakonne założone w 1888 przez bł. Franciszka Jordana i bł. Marię von Wüllenweber.
Historia Zgromadzenie powstało 8 grudnia 1888 w Tivoli koło Rzymu. Zostało założone przez baronową Marię von Wüllenweber, pod duchowym przewodnictwem założyciela salwatorianów ks. Franciszka Jordana. Zyskało diecezjalną aprobatę biskupa Tivoli Celestino del Frate 20 marca 1889. Dekret pochwalny otrzymało 18 sierpnia 1911, zaś dekret aprobacyjny 29 kwietnia 1926. Dwa lata po założeniu zgromadzenia pierwsze salwatorianki wyjechały do pracy misyjnej w Asamie w Indiach. W 1893 pięć sióstr założyło placówkę misyjną w Ekwadorze. Do Polski pierwsze salwatorianki przybyły w 1929. Ich pierwszą placówką była Trzebinia, gdzie podjęły współpracę z księżmi salwatorianami w domu rekolekcyjnym. Zalążkiem nowej prowincji był dom kupiony przez siostry w Goczałkowicach, gdzie salwatorianki pracowały w sanatorium dziecięcym i szpitalu reumatologicznym.
Polska prowincja zakonna czyni starania o beatyfikację dwóch swoich sióstr, męczenniczek z okresu II wojny światowej.