Monochrome Display Adapter (MDA) (ang. monochromatyczna karta graficzna), również Monochrome Display and Printer Adapter lub MDPA – jeden ze standardów kart graficznych dla komputerów z rodziny IBM PC, wprowadzony obok CGA wraz z pierwszym komputerem rodziny IBM PC w 1981 roku.
Charakterystyka mały|Komputer z oryginalnym monitorem IBM podłączonym do karty MDA
Karta MDA pracowała wyłącznie w monochromatycznym trybie tekstowym, w którym mogła wyświetlić 25 linii po 80 znaków. Posiadała 4 kilobajty pamięci. Znaki w trybie tekstowym miały wymiary 9 na 14 pikseli, z czego sam znak zajmował powierzchnię jedynie 7 na 11 pikseli, pozostała część była używana jako światło międzyliterowe. Dodatkowo każdy znak mógł być przedstawiony w różnych formach, takich jak: niewidoczny, podkreślony, normalny, pogrubiony, negatyw, i migający. Form tych można było używać łącznie. Każdy znak na ekranie jest opisany przez dwa bajty (80 znaków * 25 linii * 2 bajty na znak daje 4000 bajtów potrzebnych karcie do pracy). Pierwszy bajt jest kodem znaku, a drugi zawiera jego formatowanie (pogrubienie, podkreślenie itp.).
Oryginalne monitory IBM współpracujące z MDA miały luminofor świecący na zielono. Istniały też monitory wyświetlające obraz w kolorze bursztynowym lub białym.