Został pochowany na Cmentarzu Janowskim we Lwowie.

Kazania Stanisław Gromnicki poruszał w kazaniach problematykę dogmatyczną, moralną, społeczną i narodową. Jego kazania podkreślały wartość narodu polskiego, ale również konieczność zachowania braterskich stosunków z innymi narodowościami, zwłaszcza Ukraińcami, których uznawał za braci, wywodzących się ze wspólnych korzeni. Jego głównym celem było krzewienie polskości na terenie Galicji wschodniej i na kresach wschodnich oraz obrona obrządku łacińskiego.

Publikacje Kazanie w uroczystość NMP Królowej Korony Polskiej powiedziane w archikatedrze lwowskiej obrządku łacińskiego dnia 5 maja 1895 roku, Buczacz 1895, Lwów 1899; Przedmowa na niedzielę XIV po Świątkach, Lwów 1889; De indigna celebratione sacrifica missae. Sermo in congregatione decanali habitus, Lwów 1900; Kilka stów do młodzieży przy poświęceniu kaplicy gimnazjalnej w Buczaczu, Lwów 1900; O jedności i miłości w narodzie, Jasło 1900, 1903; Kilka uwag o Trójcy Przenajświętszej, Lwów 1901, 1910; Kilka uwag w sprawie ruskiej albo „Co miara, to wiara" (wraz z ks. A. Rokoszem), Lwów 1901; Przestroga dla wyborców, Buczacz 1907; Lud a duchowieństwo, Warszawa 1906; Dla polskich dzieci, Jasło 1903; Kazanie w urocz. Najśw. Maryi Panny Królowej Korony Polskiej w archikatedrze lwowskiej łać.