Eugeniusz Hieronim Wyczawski, „Studia Theologica Varsoviensia”, 26, 1988, nr 2, s. 6.. Nominację na profesora zwyczajnego uzyskał w 1975M. Rudyk, Wstęp do II wydania, [w:] H.E. Wyczawski, Kalwaria Zebrzydowska. Historia klasztoru bernardynów i kalwaryjskich dróżek, wyd. 2, Kalwaria Zebrzydowska 2006, s. 18. (chociaż wniosek do awansu złożono już w 1966)J. Mandziuk, Życie i działalność ks. prof. dr hab. Hieronima Eugeniusza Wyczawskiego OFMObs. (1918-1993), „Studia Theologica Varsoviensia”, 31, 1993, nr 1, s. 12..
Działalność naukowa i zakonna Od 1950 był sekretarzem naukowym pisma Polonia Sacra. Po utworzeniu w Warszawie Akademii Teologii Katolickiej został tam przeniesiony w 1954 i dojeżdżał z Krakowa. W 1957 zrezygnował z wykładów, biorąc urlop bezpłatny (było to związane z niezgodnością funkcjonowania uczelni z przepisami prawa kanonicznego). W tym samym roku został gwardianem w Krakowie i archiwariuszem prowincji. Obowiązki te pochłonęły go na tyle, że zawiesił swoją aktywność naukową. W 1960 zrezygnował z pełnienia funkcji zakonnych i w 1961 przeniósł się do klasztoru bernardynów w Warszawie przy ul. Czerniakowskiej 2, by podjąć na nowo obowiązki wykładowcy na ATK. Jego działalność dydaktyczna koncentrowała się wokół historii Kościoła oraz nauk pomocniczych historii.