W południowo-wschodnim rogu znajduje się niewielka kwadratowa kaplica z czterema apsydami, także przykryta kopułą (apsydy są niewidoczne z zewnątrz, gdyż obudowano je murem). Być może było to wczesnochrześcijańskie martyrium z relikwiami świętego lub baptysterium.

Prawdopodobnie w XIX wieku zburzono zachodnią ścianę i rozbudowano kościół.

Wnętrze lewo|mały|Wnętrze kościoła lewo|mały|XII-wieczne przedstawienie Zaśnięcia Matki Bożej, odsłonięte spod XV-wiecznej sceny Ukrzyżowania Ściany cerkwi są dekorowane freskami powstałymi od VIII do XV wieku. Najstarszym malowidłem, odkrytym podczas dokonanej w latach 70. XX wieku renowacji, jest monochromatyczny, czerwonawy wizerunek krzyża, znajdujący się na południowej ścianie nawy północnej i namalowany wprost na kamieniu. Częściowo zachowany fresk na wschodniej kopule nawy głównej przedstawia duży krzyż w otoczeniu dekoracji złożonej z motywów geometrycznych i stylizowanej roślinności. Brak przedstawień osób pozwala przypuszczać, że malowidło powstało w okresie ikonoklazmu, a tym samym określić najpóźniejszą datę zakończenia budowy kościoła na rok 843.