Po powtórnym uzyskaniu stypendium był obok Kuryłowicza i Jomo Kenyatty słuchaczem seminarium językoznawczego Malinowskiego w London School of Economics i w 1938 obronił napisaną pod jego kierunkiem rozprawę doktorską Język sugestii, magii i propagandy we współczesnym społeczeństwie brytyjskim (The Language of Suggestion, Magic and Propaganda). Powrócił do Polski, gdzie objął stanowisko pracownika naukowego w Państwowym Instytucie Kultury Wsi w Warszawie, kierowanym przez Józefa Chałasińskiego, z którym według relacji syna współpracował w projektach rozwoju spółdzielczości chłopskiej. Równocześnie prowadził wykłady na Naukowym Wyższym Kursie Spółdzielczym przy Wydziale Rolnym UJ w Krakowie.
W 1939 wziął udział w kampanii wrześniowej w składzie 3 Batalionu Strzelców, w pierwszej połowie października był dowódcą kompanii w oddziale partyzanckim mjr. Jana Cichockiego w lasach Zamojszczyzny. Dostał się do niewoli, uciekł z obozu jenieckiego przez zieloną granicę na Węgry, skąd dostał się do Paryża. W 1940 wstąpił do Wojska Polskiego formowanego we Francji. Rozkazem ministra spraw wojskowych gen. Władysława Sikorskiego został odkomenderowany do pracy naukowo-politycznej w Królewskim Instytucie Spraw Międzynarodowych w Londynie.