Obok Skimborowiczównej, Rembiewskiej, Kołakowskiej, Zabłockiej, Ziemięckiej i Siewielińskiej, członkini „Związku Wspólnego Nieszczęścia” założonego przez Narcyzę Żmichowską w 1843 roku.
Po otrzymaniu spadku po zmarłym bezpotomnie wuju Umińskim od 1854 roku, zamieszkała z bratem Julianem w majątku Lachowce pod Żytomierzem, gdzie zajmowała się dobrami hrabiego Adolfa Grocholskiego w pobliskiej Kukulnej.
W dniu wybuchu powstania 1863 roku na Wołyniu, jadąc na miejsce zbiórki pod Sołotwinem, została aresztowana wraz z bratem i trzema innymi osobami. Otoczyli ich ukraińscy chłopi i związanych zawieźli do Żytomierza.
Korespondowała z kuzynką Ksawerą Mazurkiewiczówną, siostrą Ludwika Mierosławskiego, dyktatora powstania styczniowego.
Po zesłaniu brata Juliana na Syberię w 1863 roku, zajmowała się jego dziećmi w Żytomierzu, gdy żona Juliana, Maria z Obuchowskich, pojechała z mężem na Syberię. Po amnestii i powrocie brata, gdy zerwała z nim żona, wyjechali razem na Krym. W 1889 roku oboje osiedli w majątku Paulinów koło Nałęczowa, gdzie od 1880 roku funkcjonowało uzdrowisko.
Zmarła w Paulinowie. Pochowana jest w pobliskiej Wąwolnicy. Na płycie grobowej napisano: „Jedna z najczynniejszych entuzjastek i towarzyszek N. Żmichowskiej.