artel "Agrokultura" w stanicy Pawłowskiej, do którego weszło wielu jego byłych podkomendnych. W 1928 r. z powodu licznych problemów zaistniałych w już utworzonych kołchozach został faktycznie odsunięty od obowiązków i skierowany na długi urlop. W roku następnym powierzono mu kierowanie przedsiębiorstwem "Pławstroj", następnie przemianowanym na "Kubrisostroj", zajmującym się melioracją ziem na Kubaniu. Jego osiągnięcia z czasów wojny domowej praktycznie popadły w zapomnienie, w propagandowych utworach poświęconych obronie Carycyna praktycznie nie wspominano o jego zasługach.
W kwietniu 1937 r. został aresztowany podczas podróży służbowej do Moskwy. Oskarżono go o kierowanie antyradziecką organizacją na Kubaniu. 10 czerwca 1938 r. w Krasnodarze na zamkniętej sesji wyjazdowej kolegium wojskowego Sądu Najwyższego ZSRR został skazany na śmierć i tego samego dnia stracony.
30 maja 1956 r. został oficjalnie zrehabilitowany. Cztery lata później jego imieniem nazwano ulicę w Krasnodarze.
Życie prywatne Żonaty z Darją Prikazczikową, która podczas wojny domowej kierowała szpitalem polowym w jego oddziałach. Mieli syna Konstantina i córkę Łarisę.