Na śródokręciu w kadłubie umieszczony był agregat prądotwórczy typu KVD8.
Uzbrojenie kutra składało się z dwóch wyrzutni torped kalibru 533 mm, umieszczonych w części rufowej. Wystrzelone za pomocą sprężonego powietrza torpedy wpadały częścią ogonową do wody i dopiero wówczas rozpoczynały ruch postępowy w kierunku ruchu kutra (kuter następnie skręcał, a torpedy kontynuowały bieg w kierunku celu). Do wyrzutni stosowano radzieckie torpedy typu 53-59. W toku służby kutry wyposażono w urządzenia do stawiania zasłony dymnej.
Kutry projektu 63.300 miały wyporność 17,4 t, długość całkowitą 14,9 m, szerokość 3,4 m, a zanurzenie 0,6 m. Inne źródła podają zanurzenie 1,1 m. Napęd stanowiły dwa silniki wysokoprężne M-50F4, 12 cylindrowe w układzie V, chłodzone cieczą, o łącznej mocy 2400 KM (1765 kW), które napędzały dwie śruby o stałym skoku. Napęd umożliwiał osiąganie prędkości maksymalnej 52 węzłów. Zasięg wynosił 230 mil morskich.
Wyposażenie elektroniczne jednostki składało się z radiostacji oraz radaru nawigacyjnego KSA 5, po modernizacji