Zadanie przeprowadzenia uderzenia pomocniczego powierzono Grupie Arskiej wchodzącej w skład 2 Armii.
W ciągu następnego tygodnia pod Kazań przybyły uzupełnienia: pułki 1 Moskiewski, 2 i 6 Piotrogrodzki, Orszański, Staro-Russki, 4 Łotewski, a także dwie kompanie oddziałów socjalistycznych tworzonych przez Wszechrosyjski Centralny Komitet Wykonawczy (WCIK). W rejon Kazania przybyła również Wołżańska Flotylla Wojenna (dwie baterie pływające i 12 innych okrętów i statkówКазанская операция 1918 [w:] red. N. Ogarkow, Советская военная энциклопедия, t. IV, Wojenizdat, Moskwa 1977, s. 28-29.), wzmocniona trzema torpedowcami, i 16 samolotówГражданская война и военная интервенция в СССР. Энциклопедия, "Sowietskaja Encikłopiedija", Moskwa 1987, s.251-252.. Później do dyspozycji Rady Rewolucyjno-Wojskowej 5 Armii zostały przekazane pociągi pancerne „Za Wolną Rosję” i „Stieńka Razin”.
Do dowództwa Frontu Wschodniego Armii Czerwonej przybył komisarz ds. wojskowych i morskich Lew TrockiE. Mawdsley, Wojna..., s. 94-95..
23 sierpnia 1918 roku dwa samoloty armii czerwonej, którymi kierowali piloci I. Pawłow i F. Ingaunis, z wysokości 600 m zrzuciły bomby na zajmowane przez białych wsie Wierchnij i Niżnyj Usłon.