W okresie, gdy miasto było kontrolowane przez Komucz, nowa władza nie zdołała zdobyć w nim masowego poparciaE. Mawdsley, Wojna..., s. 93..
Po zakończeniu walk w Kazaniu Armia Czerwona zdobyła dwa pociągi pancerne, 12 dział, karabiny maszynowe i magazyny z zaopatrzeniem. Za odwagę i bohaterstwo w walkach Honorowym Rewolucyjnym Czerwonym Sztandarem został odznaczony 5 pułk strzelców łotewskich oraz dowódca łodzi „Bojownik o wolność”. Załoga kanonierki „Wania-komunista” otrzymała natomiast czerwony sztandar. W kolejnych dniach Flotylla Wołżańska kontynuowała pościg za flotyllą białych, która wycofała się w kierunku ujścia Kamy, jednocześnie zapewniając wsparcie natarcia wojsk Armii Czerwonej. W rezultacie tych działań biali wycofali się na linię Łaiszew — Czystopol — Symbirsk. Po zwycięstwie operacji kazańskiej dowodzącego Frontem Wschodnim Jukumsa Vācietisa mianowano naczelnym dowódcą Armii CzerwonejE. Mawdsley, Wojna..., s. 97.. Sukces pod Kazaniem, a następnie kolejne zwycięstwa (zdobycie Symbirska 12 września i Samary w dniach 7–8 października) okazały się decydujące dla formowania skutecznej i zdolnej do toczenia jeszcze szerzej zakrojonych kampanii Armii CzerwonejJ. Smele, The "Russian"..., s. 87-88.E. Mawdsley, Wojna..., s. 98..
Przypisy
Bibliografia
J. D. Smele, The "Russian" Civil Wars 1916-1926. Ten Years That Shook the World, Hurst&Company, London 2015, .
kazańska Kategoria:Historia Kazania