Franciszek Sawicki (ur. 25 listopada 1925 w Grodnie, zm. 22 października 1992 w Zgierzu) – polski oficer Wojsk Ochrony Pogranicza, pułkownik ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Pochodził z rodziny robotniczej. Szkołę powszechną 7-klasową ukończył w 1939 roku w Grodnie, następnie w latach 1951–1956 Liceum Ogólnokształcące w Kętrzynie. Do ludowego Wojska Polskiego wstąpił 20 maja 1943 roku. W dniu 13 października 1943 roku brał udział w bitwie pod Lenino w stopniu szeregowego. 5 grudnia 1943 roku ukończył Oficerską Szkołę Piechoty nr 1 w Riazaniu. Jako dowódca kompanii 4. pułku piechoty, dowódca plutonu strzeleckiego 6. pułku piechoty oraz dowódca kompanii szkolnej batalionu szkolnego 2. Dywizje Piechoty im. Henryka Dąbrowskiego brał udział w walkach od Wisły aż do Łaby w okresie od 20 sierpnia 1944 roju do 9 maja 1945 roku. W dniu 3 listopada 1946 roku ukończył Centrum Wyszkolenia Piechoty, obejmując następnie funkcję komendanta szkoły podoficerskiej 4. pułku piechoty, a w 1947 roku komendanta szkoły podoficerskiej 18. pułku piechoty. W lutym 1947 rozpoczął służbę w Wojskach Ochrony Pogranicza na stanowisku dowódcy 31. Batalionu Ochrony Pogranicza w 15. Brygadzie Ochrony Pogranicza.