mały|Grób Kazimierza Kaczmarka na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Kazimierz Kaczmarek (ur. 9 października 1921, zm. 30 kwietnia 2008 w Warszawie) – pułkownik Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, doktor nauk humanistycznych, wieloletni pracownik naukowy Wojskowego Instytutu Historycznego.
Życiorys Syn powstańca wielkopolskiego, urodził się w Bzowie na dawnym pograniczu polsko-niemieckim. Od 1923 roku był mieszkańcem Wielenia nad Notecią, aż do zakończenia wojny. W szkole średniej odbył 3-letni kurs Przysposobienia Wojskowego. Ochotnik kampanii wrześniowej 1939 roku, walczył w pododdziale Obrony Narodowej podległej 14 Dywizji Piechoty, od granicy państwowej do Bzury. W okresie okupacji był żołnierzem Armii Krajowej. W marcu 1945 roku ochotniczo wstąpił do ludowego Wojska Polskiego. Po ukończeniu szkoły oficerskiej służył do listopada 1947 w 2 Warszawskiej Brygadzie Saperów. Brał udział w rozminowywaniu trenów wokół Sandomierza, Magnuszewa oraz rejonu Dworca Głównego we Wrocławiu. W czasie tych operacji został ranny. Brał udział w ochronie przed lodochodem w trakcie odbudowy Mostu Poniatowskiego w Warszawie, a w następnym roku mostu pod Wyszkowem. W latach 1948–1950 był słuchaczem wyższej szkoły oficerskiej. Po jej ukończeniu przez 33 lata pełnił służbę w Wojskowym Instytucie Historycznym.