Zdołał jednak wrócić do Łodzi i rozpoczął działalność w podziemiu socjalistycznym. Brał udział w ulicznych walkach podczas powstania łódzkiego, ale po jego stłumieniu przez władze carskie uciekł do Częstochowy, a stamtąd do Paryża.
Okres anarchizmu W Paryżu Noj skontaktował się ze swoimi znajomymi, Maksem Granatsztajnem i Jakubem Markiewiczem. Pomogli mu w znalezieniu miejsca do zamieszkania oraz pokazali miasto. Noj spędził w Paryżu 6 miesięcy, podczas których zetknął się szerzej z ideologią anarchistyczną, z którą związał swoje późniejsze losy. Po powrocie do Królestwa włączył się w organizację Łódzkiej Grupy Anarchistów-Komunistów „Internacjonał”. Nie udało mu się jednak długo działać w grupie, ponieważ 12 lutego 1906 został aresztowany wraz z pięcioma innymi towarzyszami. Osadzeni zostali w więzieniu przy ul. Długiej (aktualnie Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi), którego dyrektorem był Aleksander Modzelewski, znany z wyjątkowego okrucieństwa.