thumb|right|300px|Estreudes de fierro. Unas estreudes J.A. Saura, Elementos de fonética y morfosintaxis benasquesas, Zaragoza, Gara d'Edizions-Institución Fernando el Católico (2003). pp 132-133 u estreudas Ana Leiva Vicén:Léxico aragonés de Antillón (Huesca). Análisis lingüístico (I). Alazet: Revista de Filología Nº 15, 2003, pp. 65-151, ISSN 0214-7602Con atras variants como estraudes, estraudas, estrebedes, estreudas, estruedes, estrudes, estrudas, treudas y estruidas (d'o latín < TRIPEDES Rosa María Castañer Martín:Estudio del léxico de la casa en Aragón, Navarra y Rioja, Gubierno d'Aragón, 1990, , p.212) son una pieza de fierro con forma d'aniello, suportata con tres patas, que s'emplega tradicionalment ta cocinar con cazuelas u tarrazos sobre lo fuego. En Aragón, a desparte d'o nombre apropiato "estreudes/as" que b'ye patrimonial, tamién prene familiarment lo nombre de caballet u caballico, mes en relación con a suya forma que con a radiz latina tradicional.

As estreudes s'emplegaban sobre lo calivo d'os fogarils en as casas, u en as fogatas en o campo. Actualment ye un traste en alto grau d'albandonamiento.

A distribución d'as derivatas d'o etime tripĕdis per Espanya estió un d'os temas de treballo d'o filologo gallego Ramón Menéndez Pidal en os comienzos d'o sieglo XX, y ye un d'os termins que marcan millor as arias de distribución d'as diferents romances ibericas; se conoix como «trébede» en castellano d'o norte (Palencia, Burgos, Cantabria), «estreldes» en astur-leyonés (Leyón, Asturias, Zamora y Salamanca) y «estreudes/estreudas» en aragonés. KUHN, Alwin. El Dialecto Altoaragonés. Xordica Editorial et Prensas Universitarias de Zaragoza. Zaragoza 2008.

Se veiga tamién Tarraz. Cazuela. Olla. Cremallo. Cullar.

Notas

Referencias

Vinclos externos

Categoría:Utensilios de cocina Categoría:Ferramientas tradicionals