O bogomilismo estió un movimiento relichioso que amaneixió en Bulgaria en o sieglo X arribó en Costantinoble y talment tamién en Bosnia (on i heba una ilesia heretica dende o sieglo XII), dende a on s'estendilló ta Occident plegando ta Italia y Occitania a prencipios d'o sieglo XII. Os bogomils occitans fuoron conoixitos como cataros chunto con suyos succesors os albichenses u cataros radicals.

A doctrina bogomila no ye dualista de tot pus consideran que o diaple no ye o creyador y no ye que un organizador d'o mundo (un “arquitecto”). En as amostranzas bogomilas amaneixen de nuevo antigas doctrinas cristianas que estioron ortodoxas antigament como o traducianismo, a concepción y a naixencia auriculars de Cristo. Atras creyencias d'os bogomils encara que no yeran ortodoxas, teneban muita antigüidat, como o fantasianismo doceta. O bogomilismo fue concebito por relichiosos bizantins ultraconservadors, encratitas y vechetarians.

En o "Libro de los Emperadors" parlan sobre l'orichen d'o bogomilismo:

O bogomilismo occitán desapareixió en 1167 cuan un ninviato de Costantinoble convenció a los bispes bogomils occitans pa que se pasasen ta atra herechía que yera dualista radical, os albichenses.

En o norte d'Italia i habrá bogomils dica o sieglo XV, teneban o suyo centro en Concorezzo (Lombardía) y los albichenses lis deciban "bulgaros".

Dimpués d'a persecución y as mortaleras d'as comunidaz albichenses en o sieglo XIII bels albichenses occitans se convertirán a lo bogomilismo en o sieglo XIV.

A Ilesia de Bosnia, heretica encara existiba en o sieglo XV y defendeba un dualismo radical.

Bibliografía Juan Zonaras. LIBRO DE LOS EMPERADORES (Versión aragonesa del compendio de historia universal patrocinada por Juan Fernández de Heredia). Edición de Adelino Álvarez Rodríguez. Larumbre Clásicos aragoneses. Mircea Eliade Ioan P.Couliano. DICCIONARIO DE LAS RELIGIONES. Editorial Paidós. 1991

Categoría:Herechías