thumb|Orella. A orella Silbia Garcés Lardiés, Francho Rodés Orquín:Un borguil de parolas.Bocabulario dialeutal escolar, Gubierno d'Aragón, 2006, , p.39 Francho Nagore Laín: Vocabulario de la Crónica de San Juan de la Peña (versión aragonesa, s. XIV), Universidat de Zaragoza, 2021, , p.333Con as variants urella, abrella y obrella u aurella (d'o latín < AURICULA) ye a parti visible de l'oyiu externo.
A orella ye una estructura cartilachinosa (composata por cartilago y piel). Se conecta con o conducto auditivo externo.
Función A suya función ye captar as vibracions sonoras y reendrezar-las enta l'interior de l'oyiu.
Muitos animals son capables de mover a voluntat a orella enta la dirección d'a on proceda o sonito (por eixemplo, os cans). D'atra man, o pabillón auricular humán ye muito menos direccional, porque no poseyemos iste control voluntario sobre a suya orientación.
Sin d'a existencia d'ista estructura helicoidal, que como un envasador canaliza o sonito, os frents d'onda plegarían de forma perpendicular y o proceso d'audición resultaría ineficaz (gran parti d'o sonito se perdería): Parti d'a vibración dentraría en o sistema auditivo. Parti d'a vibración rebotaría sobre o tozuelo y tornaría en a dirección de que veniba. (reflexión). Parti d'a vibración conseguiría rodiar o tozuelo y continar o suyo camín. (difracción).
Se veiga tamién Sistema auditivo. Oída u audición.
Notas
Referencias
Vinclos externos
Categoría:Oyiu