L'asturleyonés central ye o conchunto de parlas asturleyonesas de que se charran en o centro d'Asturias y una parte chicota d'o norte de Leyón. Ye a base d'o estandard de l'asturleyonés que s'ha feito en Asturias.

En l'asturiano central de Mieres, Pola de Lena, Aller, cabo de Peñas, a l'igual que en o pasiego a vocal tonica se cierra debant u absoluta: pirru se opone a perra, perros, sentu a santa, santos. En Aller a inflexión se da tamién debant i: ebri, cumi En a cuenca d'o Nalón a no se cierra en e sino en a: Pachu > Pochu. En l'actualidad no bi ha diftongos decrexients d'orichen latín en o central, pero n'i habió en o sieglo XII. Bi ha una especie de ü francesa. O diftongo -ie- se reduce ta -i: timpu ("tiempo"). As vocals finals -o y -e se cierran en posición final: llechi, isi, muzu, pilu, gotu, Clou. Bi ha una aspirata h- debant o diftongo -ue-. Bi ha una prepalatal -x-. Se rechistra a tipica palatalización d'a L- y N- inicials: llubu, ñal ("niedo") y as evolucions de -LL- y -NN- como ll y ñ: gallina, cabaña. Se rechistra a perdua d'as fricativas intervocalicas: reundu, cou ("cabo") preuntar. En a parla ovetense y d'a redolata bi ha yeismo (palla = paya) pero en a zona mes arcaizant (Bimenes), bi ha oposición entre os dos fonemas. En Bimenes os plurals femenins son en -is (vaquis, casis) en cuenta de en -es. Bi ha neutro de materia como en asturiano oriental: tela blanco, agua sucio.

Categoría:Dialectos de l'astur-leyonés