A sierra d'Espadán Teodoro López Díaz, Rosa Gómez Casañ: La carta puebla de Caudiel. Fundación Caja Segorbe, Bancaja, 1992, p 24. (en catalán Serra d'Espadà) ye una d'as sierras mes orientals d'o Sistema Iberico y se troba en a provincia de Castellón en as comarcas de l'Alto Palancia, Alto Millars (que son comarcas churras) y Plana Baixa. A sierra d'Espadán desparte as compleganzas d'os ríos Millars y de Segorb u Palancia.José Quereda Sala: Geomorfología, publicau en lo libro La provincia de Castellón de la Plana, tierras y gentes. Caja de Ahorros y Monte de Piedad de Castellón, 1985. p 50 Gran parte d'a sierra ye protechita en o Parque Natural de la Sierra d'Espadán.
A sierra destaca por os afloramientos de rodeno d'o Buntsandstein que permiten a existencia de selvas de Quercus suber y Pinus pinaster y plantas silicicolas, en una zona a on os materials que afloran a superficie en as sierras d'o Sistema Iberico son sobre tot calsineras y materials calsinosos.
Toponimia A sierra d'Espadán ye una muga etnolingüistica. Actualment desparte o castellano churro d'o catalán valenciano, y en o pasau despartiba l'aragonés (propio d'os repobladors d'a Diocesi de Segorb-Albarracín), d'o catalán (propio d'os repobladors d'a Diocesi de Tortosa). Actualment en castellano se diz sierra de Espadán y en catalán serra d'Espadà.
A forma aragonesa d'o toponimo coincident con a castellana se documenta en a Carta de población de Caudiel, que fue escrita en 1367 en aragonés.
Referencias
Bibliografía José Quereda Sala: Geomorfología, publicau en lo libro La provincia de Castellón de la Plana, tierras y gentes. Caja de Ahorros y Monte de Piedad de Castellón, 1985. J. Vilá Valentí, Lluís Solé Sabarís, Manuel Terán: Geografía general de Espanya. Ariel Geografía. 1194. Julio Muñoz Jiménez, Concepción Sanz Herráiz: Guía Física de España. 5 Las Montañas. Alianza Editorial, 1995.
Espadán Espadán