As luengas iberorromanicas son as que derivan d'o latín parlato en Hispania, (latín betico y latín tarraconense) y se parlan en a Peninsula Iberica u en comunidaz dominatas por chent provinient d'esta peninsula. Son luengas iberorromanicas o galaicoportugués, l'astur-leyonés, o castellano, l'aragonés y o catalán, manimenos en cualques clasificacions o catalán no faría part d'as luengas iberorromanicas y sería galorromanica.
L'aragonés ye iberorromanico en a mayor part d'as clasificacions, pero presenta caracters transicionals con as luengas galorromanicas.
O sistema vocalico d'as luengas iberorromanicas deriva d'o sistema vocalico d'o latín vulgar,Heinrich Lausberg Lingüistica romanica. Tomo I fonetica Editorial Gredos. pp209-210 que en o caso de l'astur-leyonés, o castellano y l'aragonés se reduce a un sistema de cinco vocals a causa d'a diftongación d'as vocals curtas Ĕ y Ŏ.
O lexico iberorromanico de l'aragonés ye representato por: fayo, huembro, mosta, bruixa, gayata, clamar, farto, monyaco, nino y taixo.
Referencias
Bibliografía Anchel Conte et al. El aragonés: Identidat y problemática de una lengua. Librería General (1982). Heinrich Lausberg Lingüistica romanica. Tomo I fonetica Editorial Gredos. Rafael Lapesa Historia de la lengua española. Editorial Gredos 1981.
*