Perdiz reendreza ta iste articlo. Ta atros usos d'a parola «perdiz» se veiga Perdiz (desambigación). thumb|right|300px|Perdiz de a especie Alectoris rufa PerdizEn plural perdices. Con a variant perdiu (d'o latín <perdix, perdicis) ye a denominación popular que se le da a cualques especies d'aus galliformes, mas que mas a belunas comprendidas en a familia Phasianidae, de mida no superior a os 40 cm de largaria corporal y formas corporals arronchadetas, con a coda curta y preferencia por os hábitats d'espacios ubiertos.

En Aragón, a denominación s'aplica con propiedat a las especies d'os cheneros Alectoris y Perdix que son silvestres en a Peninsula Iberica. Manimenos, a denominación de «perdices blancas» VIDALLER TRICAS, Rafel, Libro de As Matas y Os Animals; Dizionario aragonés d'espezies animals y bechetals; Edicions Val d'Onsera, Zaragoza 2004. . s'ha documentau tamién, en bels puestos de l'Alto Aragón, aplicada en as especies d'alta montanya que en hibierno se tornan blancas, identificadas con o chenero Lagopus, y que tamién s'han documentau con a denominación mas especifica de «gallinetas ciegas» en belatros lugars.

En benasqués SAURA RAMI, José Antonio, Elementos de fonética y morfosintaxis benasquesas; Gara d'Edizions. Zaragoza, 2003. y en a parla de a ribagorzana val d'o río Sarrón SALAMERO REYMUNDO, Francisco, Léxico peculiar de Torres del Obispo (Ribagorza); Semejanzas y diferencias con el castellano y el catalán; Institución Fernando el Católico. Zaragoza, 1991. (Torres, Chuseu), que son dos parlas transicionals con elementos foneticos catalans, s'emplega a variant perdiu (pl. «perdius») ta referir-se a istes animals.

Ditos y mazadas «cuando a perdiz canta, tronada viene» Fernando Sánchez Pitarch, Guillermo Tomás Faci: Replega de tradizión oral agüerana, Luenga & Fablas 10, Consello d'a Fabla Aragonesa, 2006, ISSN 1137-8328, pp. 33-61.

Se veiga tamién Gallineta ciega. Cotorniz u gualla. Perdigana. Perdigacho. Esparvero perdiguero.

Notas

Referencias

Categoría:Zoonimia Categoría:Galliformes