O sufixo -anyo deriva d'a terminación latina -ANEUS, que se feba servir pa formar adchectivos. Por vía culta ha dau cultismos acabaus con o sufixo culto -anio como cutanio, y o macrotoponimo mar Mediterrania.

Parolas con sufixo -anyo en aragonés son: Baranya. Calcanyo, con o derivau carcanyal. Carranyo. Forcanya Chabier Tomás Arias: El aragonés del Biello Sobrarbe. Instituto de Estudios Altoaragoneses (1999), p 250, p 288.. Paretanyo. Rabanyo. Soterranyo. Tiraranya (derivau de TELA ARANEA en Embún), Trasanyo.

En bel caso s'ha puesto producir una interferencia con o sufixo -aina < -AGINE, como en telaraina (Panticosa), que deriva de TELA ARANEA.

Referencias

Bibliografía KUHN, Alwin, El Dialecto Altoaragonés (traducción de l'orichinal de 1935); Xordica Editorial. Zaragoza, 2008. . David A. Pharies: Diccionario Etimológico de Los Sufijos Españoles: Y de Otros Elementos Finales Volumen 25 de Biblioteca románica hispánica. Editorial Gredos, S.A., 2002 ISBN 8424923391, 9788424923396. Laguens Gracia, Vicente: Algunos aspectos de la derivación en textos altoaragoneses del s. XV. Archivo de Filología Aragonesa. Nº 36, 1958. Chabier Lozano Sierra: Aspectos Lingüisticos de Tella. Aragonés de Sobrarbe (Huesca). Gara d'Edizions - Prensas Universitarias de Zaragoza - Institución Fernando el Católico. 2010. Chabier Tomás Arias: El aragonés del Biello Sobrarbe. Instituto de Estudios Altoaragoneses. (1999). José Antonio Saura Rami: Elementos de fonética y morfosintaxis benasquesas, Zaragoza, Gara d'Edizions-Institución Fernando el Católico (2003). A. Ballarín: Diccionario del Benasqués, Zaragoza, 2ª ed (1978). Fernando Blas Gabarda, Fernando Romanos Hernando: ''Diccionario aragonés: chistabín-castellano (Val de Chistau). Colección Ainas. Gara d'Edizions, 2008.

Anyo