O napolitán (napulitano) ye una luenga romanz perteneixient a lo grupo italorromanico y a lo subgrupo conoixiu como italoromanzo meridionale intermedioGiovanni Battista Pellegrini: I cinque sistemi dell’italoromanzo (meridionale intermedio o napoletano). En Saggi di linguistica italiana. Storia, struttura, società. Torino, Boringhieri, 1975., charrada en a ciudat de Nápols y en as rechions d'os Abruzos, la Basilicata, Calabria septentrional, la Campania, lo Lazio meridional, las Marcas meridionals, Molise y Pulla centro-septentrional, todas ellas situadas en o sud d'Italia. Seguntes Ethnologue, en o 2009 yera charrato per mes d'11 millons de personas.Ethnologue 2009
En ista luenga son escritas todas las cancions tradicionals napolitanas, tals como 'O surdato 'nnammurato, 'O sole mio, Funiculì, funiculà, Torna a Surriento y Santa Lucia.
Dialectos 250px
Ortografía Igual que l'italiano, la c seguida de e u i se pronuncia ch, mientres que se pronuncia /k/ debant de a, o, u. Pa mantener lo son /k/ debant de e u i caldrá anyadir una h: chiste (iste) se pronuncia /'kĭs.te/. Pa obtener o son "ch" debant d'as de demás vocals s'anyade una i: muscio (floixo).
A diferencia de l'italiano, en o napolitán as vocals finals se pronuncian cuasi siempre /ə/ dependendo d'a posición d'a parola en a frase. Tamién, lo napolitán poseye la j en o suyo alfabeto. Ista se pronuncia como /j/ u "y" en aragonés: nap. tuojo; ara. tuyo.
Bibliografía C. Grassi, A. A. Sobrero y T. Telmon. Fondamenti di dialettologia italiana, Roma-Bari, Editori Laterza, 1997, .
Referencias
Vinclos externos
*