O sufixo -ardo ye un sufixo que se troba en aragonés dando un sentiu aumentativo, enfatizant y puet presentar un matiz despectivo.KUHN, Alwin: El Dialecto Altoaragonés (traducción de l'orichinal de 1935); Xordica Editorial. Zaragoza, 2008. pp 217-218. O suyo orichen se troba en l'adchectivo chermanico hart Chabier Tomás Arias: El aragonés del Biello Sobrarbe. Instituto de Estudios Altoaragoneses (1999), p 164. J.A. Saura: Elementos de fonética y morfosintaxis benasquesas, Zaragoza, Gara d'Edizions-Institución Fernando el Católico (2003), p 313, p 329., que significa duro, fuerte y que en alto alemán antigo se feba servir pa creyar antroponimos que designaban a individuos poderososos u d'alta posición como Rîc-hart David A. Pharies: Diccionario Etimológico de Los Sufijos Españoles: Y de Otros Elementos Finales Volumen 25 de Biblioteca románica hispánica. Gredos, Editorial, S.A., 2002 ISBN 8424923391, 9788424923396. pp 95-96. ("Ricardo") u Bern-hart ("Bernal"). Estos antroponimos pasoron dende as luengas chermanicas occidentals a las luengas galorromanicas y arriboron en l'aragonés. O infixo -ard- ye relacionau con o sufixo -ardo.
Eixemplos d'uso Bucardo. Cillardo Mascarda. Moscarda. Mozardo. Pasardo. Picarda. Pizcarda. Salopardo, galicismo adaptau de salopard, feito a partir de sale ("fosco", "puerco") un elemento d'o superstrato francico.
Infixo -ard-
Son parolas con infixo -ard-: Becardón. Enchugardiu. Bufardada.Mozardalla.
Confusions con atros sufixos y terminacions En aragonés ye dificil poder saber si as parolas con a terminación -ardo, -arda tienen este sufixo u derivan de parolas con a terminación -arro por disimilación.
Parolas que tienen a terminación -ardo u la secuencia -ard- pero que no representan este sufixo son: Bardo Chabier Lozano Sierra: Aspectos Lingüisticos de Tella. Aragonés de Sobrarbe (Huesca). Gara d'Edizions - Prensas Universitarias de Zaragoza - Institución Fernando el Católico. 2010, p 51 Bimardo / mimardo. Chizardo. Gabardera. Lardo, d'o latín LARĬDUM Jacqueline Picoche y Jean-Claude Rolland: Dictionnaire étymologique du français. Dictionnaires Le Robert, 2009. ISBN 2849024244, 9782849024249. p 303.. Mardano /mardán.
Referencias
Bibliografía KUHN, Alwin, El Dialecto Altoaragonés (traducción de l'orichinal de 1935); Xordica Editorial. Zaragoza, 2008. . David A. Pharies: Diccionario Etimológico de Los Sufijos Españoles: Y de Otros Elementos Finales Volumen 25 de Biblioteca románica hispánica. Editorial Gredos, S.A., 2002 ISBN 8424923391, 9788424923396. Laguens Gracia, Vicente: Algunos aspectos de la derivación en textos altoaragoneses del s. XV. Archivo de Filología Aragonesa. Nº 36, 1958. Chabier Lozano Sierra: Aspectos Lingüisticos de Tella. Aragonés de Sobrarbe (Huesca). Gara d'Edizions - Prensas Universitarias de Zaragoza - Institución Fernando el Católico. 2010. Chabier Tomás Arias: El aragonés del Biello Sobrarbe. Instituto de Estudios Altoaragoneses. (1999). José Antonio Saura Rami: Elementos de fonética y morfosintaxis benasquesas, Zaragoza, Gara d'Edizions-Institución Fernando el Católico (2003). A. Ballarín: Diccionario del Benasqués, Zaragoza, 2ª ed (1978). Fernando Blas Gabarda, Fernando Romanos Hernando: ''Diccionario aragonés: chistabín-castellano (Val de Chistau). Colección Ainas. Gara d'Edizions, 2008.
Ardo