O futuro simple d'indicativo en francés (denominau en esta luenga indicatif futur simple) ye un tiempo verbal que s'emplega pa expresar una acción por venir. Tien o mesmo orichen que en as atras luengas romances occidentals como l'aragonés a partir d'una perifrasi verbal latina con o verbo HABĒRE en present d'indicativo postposau a lo infinitivo. As suyas formas son:

Persona Chanter Equivalencia en aragonés: Cantar 1ª Sing. Je chanterai Yo cantaré 2ª Sing. Tu chanteras Tu cantarás 3ª Sing. Il chantera, elle chantera Él cantará, ella cantará 1ª Plur. Nous chanterons Nusatros cantaremos 2ª Plur. Vous chanterez Vusatros cantarez 3ª Plur. Ils chanteront, elles chanteront Éls/Ellos cantarán, ellas cantarán

Irregularidaz Son verbos frecuents con futuro irregular: Aller (il ira), envoyer (il enverra). Être (il sera).

Os verbos acabaus en -oir pueden presentar irregularidaz en lo futuro. Avoir (il aura), voir (il verra), devoir (il devra), recevoir (il recevra), pouvoir (il pourra), savoir (il saura).

En os infinitivos acabaus en -re como boire ("beber"), dire ("dicir") y mettre ("meter") desapareixe esta -e final debant d'a desinencia (on dirá, "se dirá"). Faire (il fera).

En bel verbo irregular d'a tercera conchugación en -ir tamién bi ha irregularidaz por achuntar-se a r d'o infinitivo con una consonant liquida d'a radiz -n- u -r-. Tenir: presenta epentesi de consonant-puent: il tiendra. Venir: presenta epentesi de consonant-puent: il viendra. Courir: presenta dos "r" seguidas: il courra.

A vegadas as suyas irregularidaz son pareixidas a las d'o futuro aragonés.

Bi ha un uso impersonal d'un futuro irregular en il y aura ("i habrá"), il faudra ("caldrá") y il pleuvra ("pleverá").

Uso O futuro simple d'indicativo francés se fa servir pa indicar accions futuras, sobre tot cuan son previsions y prochectos. Se fa servir en as programacions. O futuro acompanya a quand, pendant que y a expresion j'espere que. Dans cinc ans, je prendrai ma retraite. Quand je serai vieux, je vivrais à la campagne. J'aurai des enfants. Quand je partirai tu ne me verras que de dos. Vous pourrez profiter du soleil pendant que les enfants feront des châteaux de sable. J'espere que tout ira bien.

Pa indicar cambios se prefiere o futur proche, una construcción con o verbo semiauxiliar aller Jesús Cantera y Eugenio de Vicente: Gramática francesa. Editorial Cátedra, S.A., 1999. p 157, p 266.. Se considera o futur proche como mes coloquial y o futuro simple d'indicativo como mes formal y d'uso preferent en a escritura. Atra diferencia d'uso con esta forma d'expresar o futuro con o verbo aller ye que o futuro simple se fa servir pa indicar as consecuencias d'os cambios indicaus por o futur proche.

O futuro simple d'indicativo en as oracions condicionals En as oracions condicionals de "situación real u posible" se fa servir chunto con o present:

Si je mange ça, je n'aurai pas de nourriture.

O futuro simple d'indicativo en as oracions subordinadas temporals Coincidindo con usos documentaus en aragonés medieval, belsetán y benasqués, en francés se fa servir o futuro simple d'indicativo en as oracions subordinadas temporals de posterioridat fendo un paper que en atras luengas romances correspondería a lo present de subchuntivo. Este uso se da con a conchuncions de tiempo quand u as locucions conchuntivas de tiempo como après que, dès que, aussitôt que, une fois que, depuis que y chaque fois que si ye un feito de realización prou segura, si no ye que hipotetico u posible, se fa servir o condicional pasau. Quand tu viendras, je serai dejà rentré. Quan tu vinrás, yo ya haré tornau. José Antonio Saura Rami: Elementos de fonética y morfosintaxis benasquesas. Gara d'Edizions, Institución Fernando el Católico, 2003. p 296.

O emplego d'o futuro con o verbo esperer coincide con un uso documentau d'o verbo aguardar en belsetán: j'espère que tu arriveras bien. Aguardo que arribarás bien. Lozano, Ch., Saludas, Á.L. (2005). Aspectos morfosintácticos del belsetán. Zaragoza: Gara d'Edizions - IFC. p 108.

Este emplego d'o futuro pa expresar l'aspecto d'eventualidat en francés y que contrasta con l'uso d'o present de subchuntivo en atras luengas se produce tamién con os adverbios d'afirmación peut-être y sans doute, y con os relativos ce que, celui qui, celui que, ceux qui y ceux que Gramática francesa. Larousse Editorial, S.A, 2000., p 136-137..

Referencias

Bibliografía Gramática francesa. Larousse Editorial, S.A, 2000. Jesús Cantera y Eugenio de Vicente: Gramática francesa. Editorial Cátedra, S.A., 1999. Ludivine Glaud, Yves Loiseau y Elise Merlet: Grammaire essentielle du françáis. B1. Les Éditions Didier, 2015. Jacky Girardet y Jean-Marie Cridlig: Panorama Plus 1 Méthode de français. Santillana-CLE International, 1996. Jacqueline Picoche y Jean-Claude Rolland: Dictionnaire étymologique du français. Dictionnaires Le Robert, 2009. ISBN 2849024244, 9782849024249. Maïa Grégoire y Odile Thiévenaz: Grammaire progressive du français. Clé International, 2002.

Se veiga tamién Futuro simple d'indicativo.