María de Montpellier, (c. 1180 - Roma 18 d'abril 1213), fue una noble que estió reina consort d'Aragón por o suyo matrimonio con o rei Pero II d'Aragón. Yera filla de Guillén VIII de Montpeller y Eudoxia Comnena de Constantinoble.
Muller de Pero II d'Aragón, con qui se casó o 15 de chunio de 1204. Se tractó d'un matrimonio aforzau por os intreses creyaus en o Meyodía francés y que cuasi creyó una crisi succesoria. Ta poder quedar embarazada, María se ficó a escuras en o leito en cuan o suyo hombre heba de veyer-se con a suya amant. "Crónica del Rey en Pere e dels seus antecessors passats", Bernat Desclot, , Capitol IV "En cual manera lo rey En Pere de Arago engenra son fill, lo rey En Jaume que prech lo regne de Mallorques' Fruito d'ixe inte naixió o prencipe Chaime, futuro Chaime I d'Aragón.
Antis d'o matrimonio con Pero II estió casada con Barral, vizconte de Marsiella. En 1197 enviudó y su pai la cedió a Bernardo IV, conte sobirán de Cominches, ta aluenyar-la de Montpeller y ceder o suyo herencio a su chermanastro, Guillén IX de Tolosa. D'iste matrimonio naixioron dos fillas, Matilde y Petronila.As dos apareixen en o testamento de María de Montpeller atorgau o 6 d'octubre de 1211.
Repudiada en 1201, poco antis d'a muerte de su pai, o conte Bernardo IV de Cominches se divorció de María d'alcuerdo con Pero II d'Aragón, ta que iste heredase a sinyoría de Montpeller a cambio de cuantas sinyorías en o Luengadoc. María recurrió a o Papa ta dexichir a sobiranía de Montpeller alegando a ilechitimidat d'o chermanastro suyo. Asinas, Pero II se fació con Montpeller forachitando a Guillén IX d'a ciudat en 1204.
O matrimonio aprebó alavez importants privilechios ta l'autonomía comunal. Pero II miró divorciar-se d'ella ta casar-se con María de Montferrato, por o que María de Montpeller marchó enta Roma ta demandar chusticia a o Papa. Estando en a ciudat de Roma, moriba en abril de 1213.
Referencias
Vinclos externos
Categoría:Consorts de monarcas d'Aragón Categoría:Muertos en Roma