Urraca Ferrández (?-1007) estió una noble castellana dos vegadas reina consort de Leyón, por o suyo matrimonio con Ordonyo III (951-956) y Ordonyo IV (958-960) y reina consort de Navarra y contesa consort d'Aragón (970-994) por o suyo matrimonio con Sancho Garcés II. Yera filla d'o conte Fernán González y de Sancha de Pamplona.
Matrimonios y descendencia Siguiendo a politica de matrimonios de conveniencia de su pai Fernán González, en 941 se casa en primeras nupcias con Ordonyo III de Leyón,Encara que o bispe don Pelayo diz que fue repudiada por iste, pareixe que iste dato ye falso.Ceballos-Escalera, 2000, pach. 84Ceballos-Escalera,2000, pach. 158-159Rodríguez Fernández, 1982 fillo de Remiro II de Leyón. D'iste matrimonio naixioron:
Bermudo II de Leyón, rei de Leyón.Ceballos-Escalera, 1954, pach. 159 Ordonyo de Leyón, muerto choven. Tresa de Leyón, moncha.
Tornó a casar-se por segunda vegada en 958 con Ordonyo IV, rei de Leyón. A traviés d'iste enlace o rei mira de lechitimar o suyo poder. D'iste matrimonio naixioron dos fillos d'os que se conixe o nombre d'uno d'éls:Ceballos-Escalera, 1954, pach. 121-122Ceballos-Escalera, 1954, pach. 160
García, fue entregau como rehén por su pai a o califa Alhakén II cuan Ordonyo IV viachó enta Córdoba ta sinyar un tractau d'amistanza.
Se casó por tercera vegada en 962 con Sancho Garcés II de Pamplona, naixiendo d'iste matrimonio:
García Sánchez (994-1000),Martínez Diez, 2007, pach. 29Martínez Diez, 2007, pach. 36 rei de Pamplona y conte d'Aragón, casau con Ximena Ferrández. Remiro de Pamplona (m. 992). Gonzalo de Pamplona (m. 997). O suyo chirman, o rei García Sánchez, primero metió a su mai Urraca a o mando d'o condau d'Aragón y dimpués a o suyo chirmán Gonzalo qui con o títol de regulus gubernó o condau con una «chicota cort condal de caballers d'a tierra.» Urraca de Pamplona a Vascona, entregada en 982 a Almanzor, adoptó o nombre arabe d'«Abda». Antis d'ingresar en un convento le dió un fillo, Abderramán, dito «Sanchuelo» por que se pareixeba a su güelo Sancho.Martínez Diez, 2005, pach. 525 y 604, tomo II
Sepoltura Dimpués d'a suya muerte, o cadáver d'a reina Urraca fue apedecau en a colechiata de Covarrubias. En unas piedras pintadas de royo y azul, baixo as siglas D.O.M. y as armas reyals, apareixe a siguiente inscripción esculpida en letras latinas en o sieglo XVII:
As suyas restos reposan en un sepulcre de piedra, colocau en o presbiterio d'a colechiata. O sepulcre apareixe cubierto con una tapa a dos vertiente y con o escudo de Castiella y León en os frentes d'o sepulcro.Arco y Garay, 1954, pach. 156
Referencias
Bibliografía
Vinclos externos
Categoría:Consorts de monarcas d'Aragón Categoría:Consorts de monarcas de Leyón Categoría:Consorts de monarcas de Navarra Categoría:1007 (muertes)