L'articlo partitivo en francés se fa servir debant de substantivos incontables pa indicar cuantidaz globals d'ixos substantivos. A formas d'articlo partitivo en francés son du, de la y des. Ludivine Glaud, Yves Loiseau, Elise Merlet: Grammaire essentielle du françáis. B1. Les Éditions Didier, 2015, pp 14-19.

Determinant partitivo singular Dende o punto de vista morfolochico, l'articlo partitivo "singular" ye o mesmo que l'articlo definiu singular precediu d'a preposición de: Forma masculina contracta : « du » ; Forma femenina : « de la » ; Forma epicena : « de l' » (debant una parola que encomienza foneticament por vocal) : Je bois du lait, de l'orgeat, de la grenadine et de l'eau. "Yo bebo leit, horchata, granadina y augua". As formas « de la » y « de l' » son composaus flexivos deseparaus.

O singular se combina con un substantivo incontable Nicolas, David (2006) Massif / comptable. In D. Godard, L. Roussarie et F. Corblin (éd.), Sémanticlopédie: dictionnaire de sémantique pa designar-ne por un regular un d'inanimau (du sable, "arena"). Si en designa un d'animau (un animal millor que un ser humán), lo transforma en materia consumible: Un veau [articlo indefiniu] (un vediello); le veau [articlo definiu] ; du veau [articlo partitivo].

L'articlo partitivo presenta una forma identica a la d'a preposición de. Con tot y con ixo no s'ha de confundir-los: Je parle de l'eau. / Je veux de l'eau. En o primer eixemplo, « de l' » ye l'articlo definiu precediu d'a preposition « de » (« eau » ye por tanto C.O.I. d'o verbo « parle »). En o segundo, « de l' » ye un articlo partitivo (« eau » ye por tanto complemento directo d'o verbo « veux », ya que no bi ha preposición). La diferencia ye significativa en o pronombre relativo: L'eau dont je parle / L'eau que je veux. Manimenos, por atracción con a forma preposicional, o pronombre obchecto no concuerda con o COD: J'ai mis de l'eau sur la table / L'eau que j'ai mise / J'en ai mis.

Determinant partitivo plural Como designant d'una part no contable d'un continuum, l'articlo partitivo no habría de tener que formas singulars.

Manimenos dende l'inte que substantivo en cuestión no existe que en plural (pluralia tantum), se fa servir a forma epicena de l'articlo indefiniu des, a la vegada calcada dende l'articlo definiu plural precedida d'a preposición de (a la vegada una forma contracta):Des archives ("archivos"), des cendres ("cenisas"), des décombres ("enruna"), des rillettes (un plato francés pareixiu a las chichorras), des ténèbres, des vivres…

De fueras d'estos casos particulars, un sintagma actualizau por un articlo partitivo singular no puede dicir-se en plural sin cambiar semanticament:

Por eixemplo, « des eaux » ye o plural de « une eau », y no pas o de « de l'eau », que normalment no en tien.

L'articlo partitivo plural debant un COD cuasi siempre ye convertiu en « de » por un verbo en forma negativa : Il mange des rillettes / Il ne mange jamais de rillettes.

Un atro caso de reducción d'o partitivo a la suya forma preposicional de ye cuan o substantivo ye precediu d'un adchectivo, manimenos en francés coloquial actual bi ha tendencia a no seguir esta norma: Jesús Cantera y Eugenio de Vicente: Gramática francesa. Editorial Cátedra, S.A., 1999. pp 41-42.La candidate a des connaissances en informatique.La candidate a de bonnes connaissances en informatique. Élodie Heu: Le nouvel édito. Niveau B1. Les Éditions Didier, 2012, pp 41-42.

Referencias

Bibliografía Gramática francesa. Larousse Editorial, S.A, 2014. Jesús Cantera y Eugenio de Vicente: Gramática francesa. Editorial Cátedra, S.A., 1999. Ludivine Glaud, Yves Loiseau, Elise Merlet: Grammaire essentielle du françáis. B1. Les Éditions Didier, 2015. Élodie Heu: Le nouvel édito. Niveau B1''. Les Éditions Didier, 2012.</ref>

Se veiga tamién Partitivo.

Partitivo Francés