thumb|right|300px|Mosaico de radar d'ubridura sintetica de resolución media con falsas colors d'a rechión polar nord de Titán, que en amuestran de mars, lacos e rez d'afluents d'hidrocarburs. A coloración azur indica arias de baixa reflectividat, causatas per cuerpos d'etano, metano e nitrocheno disuelto liquidos.Coustenis, A.; Taylor, F. W. (21 de chulio de 2008). Titan: Exploring an Earthlike World. World Scientific. pp. 154–155. . OCLC 144226016. Consultato lo 29 d'aviento de 2009. Kraken Mare, a mayor mar en Titán, ye debaixo a la ezquierda; Ligeia Mare ye o gran cuerpo chus o polo; e Punga Mare, a metat d'a suya grandaria, ye chusto a la ezquierda d'o polo, mientres as arias blancas no se son fotografiatas. Os lacos e as mars de Titán son extensions d'hidrocarburs liquidos.

Observación thumb|Imachen radar de lacos d'hidrocarburs sobre Titán, presa per a sonda Cassini en 2006. Bolsena Lacus ye en o cornero inferior a la dreita, con o Sotonera Lacus chusto debaixo a la ezquierda. Os Koitere Lacus e Neagh Lacus son veyibles en o meyo, respectivament enta la ezquierda e la dreita. Mackay Lacus se sitúa entalto, a la dreita. Hipotesi A posibilidat de mars de metano liquido en Titán se sucherió a primera vegata sobre a base d'os datos transmititos per as sondas Voyager en 1980 e 1981, que amostroron que o satelite poseye una atmosfera espesa con a temperatura e a composición correcta que permiten a suya existencia. A primera preba directa s'obtenió en 1995, aprés atras observacions dende a Tierra se ye sucherita igualment. siga en traza de bolsas aislatas, siga chus a traza d'un oceano que recubre tota la luna.Dermott, S. F.; Sagan, C., « Tidal effects of disconnected hydrocarbon seas on Titan », Nature, vol. 374,‎ , p. 238-240.

Descubrimiento Durando a suya exploración d'o sistema de Saturno, a sonda Cassini confirmó a presencia de lacos d'hidrocarburs separtatos, encara que no immediatament. A la suya arribata en 2004, s'asperaba detectar tals lacos gracias a la reflexión d'a luz d'o Sol en a suya superficie, pero garra reflexión especular no s'alufró inicialment.H. Bortman, «Titan: Where's the Wet Stuff?» [archivo], Astrobiology Magazine, 2 de noviembre de 2004 (consultato o 18 de febrero de 2009)

A rechira s'orientó enta os polos de Titán, aon ye posible que lacos d'etano e de metano liquidos puedan existir a embute de traza estable.E.R Stofan, C. Elachi, et al., «The lakes of Titan», Nature, vol. 445, no 1. En o polo sud, una zona ubaga dita Ontario Lacus se convirtió en o primer laco potencial identificato, probablement creato per as boiras alufratas en a rechión.Emily Lakdawalla, « Dark Spot Near the South Pole: A Candidate Lake on Titan? » [archivo], The Planetary Society, 28 de chunio de 2005 (consultato lo 18 de febrero de 2009). Una costa posible ye igualment identificata en o polo per imáchens de radar. O 22 de chunio de 2006, aprés una sobrevolata durando que a Cassini mapió con radar as latituz nord de Titán, bel numero de napas lisas (e por tanto ubagas en o radar) ixarpan a superficie d'o satelite amán d'o polo.«PIA08630: Lakes on Titan» [archivo], NASA/JPL - NASA Planetary Photojournal (consultato lo 18 de febrero de 2009). Sobre a base d'istas observacions, a existencia cuasi segura de lacos de metano s'anunció oficialment en chinero de 2007.«Titan Has Liquid Lakes, Scientists Report in Nature» [archivo], NASA/JPL, 3 de chinero de 2007 (consultato lo 18 febrero de 2009). L'equipo d'a misión Cassini-Huygens concluyoron que muit segurament istas caracteristicas corresponden a las d'os lacos d'hidrocarburs, a primeras extensions liquidass estables difuera d'a Tierra. Belunas semblan poseyer-ne de canals asociatos e se sitúan adintro d'as depresions topograficas.

Observacions ulteriors Aprés a sobrevolata d'a Cassini en febrero de 2008, as observacions (con radar e con luz veyible) revelan numerosas zonas en a rechión polar nord que pueden estar grans extensions de metano u d'etano liquidos, incluyito un laco de mes de 100 000 km2 cuadratos (mes gran que o laco Superior) e una mar potencialment tan gran como a mar Caspia.«Cassini Spacecraft Images Seas on Saturn's Moon Titan» [archivo], NASA, o 13 de marzo de 2007 (consultato lo 18 febrero de 2009). Una sobrevolata d'a rechión polar sud en octubre de 2007 reveló unas zonas parixitas, que semblan lacos, pero mes chicotas.E. Lakdawalla, «News flash: Lakes at Titan's south pole, too, on top of the land of lakes in the north» [archivo], The Planetary Society, l'11 d'octubre de 2007 (consultato lo 18 de febrero de 2009).

Durando una sobrevolata amanata en aviento de 2007, l'Ontario Lacus s'alufró en a rechión polar sud e diferents constituyents se i son identificatos. Sobre as bases d'istas observacions, se ye deducito que a lo menos un d'os grans lacos de Titán en contién verdaderament de liquido, que se tracta d'hidrocarburs e que a presencia d'etano se ye confirmata.«NASA Confirms Liquid Lake on Saturn Moon», NASA, 30 de chulio de 2008 (consultato lo 18 de febrero de 2009).A. Hadhazy, «Scientists Confirm Liquid Lake, Beach on Saturn's Moon Titan», Scientific American, 30 de chulio de 2008 (consultato lo 18 de febrero de 2009).

Os descubrimientos en os polos contrastan con as d'a sonda Huygens, que aterrizó amán de l'ecuador de Titán o 14 de chinero de 2005. As imáchens presas per a sonda durando lo suyo descenso no meten en evidencia garra extensión liquida pero indican manimenos que liquidos ciertament son estaus presents en un pasato recient, amostrando-ne de tozals baixos corritos per canals de drenache fosco menando enta una gran rechión fosca e plana. Inicialment, ista rechión s'interpreta como un laco d'una substancia fluyida u espesa, pero a partir d'agora ye cierto que Huygens aterrizó en l'interior d'ista plana e que ye solida, composata d'arena de granos de chelo.«Titan probe's pebble 'bash-down'», BBC News, 10 d'abril de 2005 (consultato lo 18 febrero de 2009). As imáchens transmititas per a sonda dende lo suelo amuestran una planura plana cubierta per cantals arredonditos, o que poderba indicar l'acción de fluidos.E. Lakdawalla, «New Images from the Huygens Probe: Shorelines and Channels, But an Apparently Dry Surface», The Planetary Society, 15 de chinero de 2005 (consultato lo 28 de marzo de 2005).

A estabilidat a luengo termino d'os lacos encara debe alufrar-se. Modelos d'oscilacions d'a circulación atmosferica de Titán suchier que en o curso d'una anyada saturniana, os liquidos son transportatos dende a rechión ecuatorial dica o polo aon cayen en traza de plevia. Isto poderba explanicar a relativa sequera de l'ecuador.«Tropical Titan», astrobio.net, 7 d'octubre de 2007 (consulté le 28 mars 2005).

Livel d'a mar Un estudio apareixito en 2018 amuestra que os lacos mes grans de Titán estarban a o mesmo livel, seguindo un mesmo cheopotencial e formando por tanto un "livel d'a mar" como sobre a Tierra. Os lacos mes chicoz son cheneralment en altarias mes elevatas.

Lacos e mars nombratos Se creye que as caracteristicas ditas lacus son lacos d'etano u metano, mientres se creye que as caracteristicas ditas lacuna son gleras de lacos xutos. Entramos se nombran a partir de lacos terrestres."Titan". Pachina de nomenclatura d'a USGS. USGS. Consultato lo 29 d'aviento de 2013. As caracteristicas ditas sinus son bahías aíntro d'un cuerpo liquido. Se nombran a partir de bahías e fiordos terrestres. As caracteristica ditas insula son islas aíntro d'una masa de liquido. Se nombran a partir d'islas miticas, os maria titanios (grans mars d'hidrocarburs) se nombran a partir de monstruos d'a mitolochía mundial.

Nombre d'as mars de Titán Nombre Coordinatas Longaria (km)O sitio USGS da la grandaria como "diametro", pero ye en realidat l'amplaria d'a dimensión mes ampla. Aria (km2) Fuent d'o nombre Kraken Mare 68,0°N 310,0°U 1 170 ca. 400 000 O Kraken, monstruo marín nordico. Ligeia Mare 79,0°N 248,0°U 500 126 000 Licheya, una d'as Sirenas, monstruos griegos. Punga Mare 85,1°N 339,7°U 380 Punga, antipasato maorí d'os tiburons y engardaixos.

Nombres d'os lacos de Titán Nombre Coordinatas Longaria (km) Fuent d'o nombre Abaya Lacus 73,17ºN 45,55ºU 65 Laco Abaya, Etiopía Albano Lacus 65,9ºN 236,4ºU 6,2 Laco Albano, Italia Atitlán Lacus 69,3ºN 238,8ºU 13,7 Laco d'Atitlán, Guatemala Bolsena Lacus 75,75ºN 10,28ºU 101 Laco de Bolsena, Italia Cardiel Lacus 70,2ºN 206,5ºU 22 Laco Cardiel, Archentina Cayuga Lacus 69,8ºN 230,0ºU 22,7 Laco Cayuga, Estaus Unius Crveno Lacus 79,6ºS 184,9ºU 41,0 Laco Royo, Croacia Feia Lacus 73,7ºN 64,41ºU 47 Lagoa Feia, Brasil Freeman Lacus 73,6ºN 211,1ºU 26 Laco Freeman, Estaus Unius Hammar Lacus 48,6ºN 308,29ºU 200 Laco Hammar, Iraq Jingpo Lacus 73,0ºN 336,0ºU 240 Laco Jingpo, China Junín Lacus 66,9ºN 236,9ºU 6,3 Laco Junín, Perú Kayangan Lacus 86,3ºS 236,9ºU 6,2 Laco Kayangan, Filipinas Kivu Lacus 87,0ºN 121,0ºU 77,5 Laco Kivu, on the border of Rwanda and the Democratic Republic of the Congo Koitere Lacus 79,4ºN 36,14ºU 68 Koitere, Finlandia Ladoga Lacus 74,8ºN 26,1ºU 110 Laco Ladoga, Rusia Lanao Lacus 71,0ºN 217,7ºU 34,5 Laco Lánao, Filipinas Logtak Lacus 70,8ºN 124,1ºU 14,3 Laco Loktak, India Mackay Lacus 78,32ºN 97,53ºU 180 Laco Mackay, Australia Müggel Lacus 84,44ºN 203,5ºU 170 Müggelsee, Alemanya Mývatn Lacus 78,19ºN 135,28ºU 55 Mývatn, Islandia Neagh Lacus 81,11ºN 32,16ºU 98 Laco Neagh, Irlanda d'o Norte Ohrid Lacus 71,8ºN 221,9ºU 17,3 Laco d'Ohrid, en a muga d'a Macedonya d'o Norte y Albania Oneida Lacus 76,14ºN 131,83ºU 51 Laco Oneida, Estaus Unius Ontario Lacus 72,0ºS 183,0ºU 235 Laco Ontario, en a muga entre Canadá y Estaus Unius. Sevan Lacus 69,7ºN 125,6ºU 46,9 Laco Sevan, Armenia Shoji Lacus 79,7ºS 166,4ºU 5,8 Laco Shoji, Chapón Sionascaig Lacus 41,52ºS 278,12ºU 143,2 Laco Sionascaig, Escocia Sotonera Lacus 76,75ºN 17,49ºU 63 Entibo d'a Sotonera, Espanya Sparrow Lacus 84,3N 64,7ºU 81,4 Laco Sparrow, Canadá Towada Lacus 71,4ºN 244,2ºU 24 Laco Towada, Chapón Tsomgo Lacus 86,4ºS 162,4ºU 59 Laco Tsomgo, India Urmia Lacus 39,27ºS 276,55ºU 28,6 Laco Urmía, Irán Uvs Lacus 69,6ºN 245,7ºU 26,9 Laco Uvs, Mongolia Vänern Lacus 70,4ºN 223,1ºU 43,9 Laco Vänern, Suecia Waikare Lacus 81,6ºN 126,0ºU 52,5 Laco Waikare, Nueva Zelanda

Nombres de gleras de Titán Nombre Coordinatas Longaria (km) Fuent d'o nombre Atacama Lacuna 62,8ºN 227,6ºU 35,9 Disierto d'Atacama e salars asociatos Eyre Lacuna 72,6ºN 225,1ºU 25,4 Laco Eyre, Australia Jerid Lacuna 66,7ºN 221ºU 42,6 Chott el Djerid, Tunicia Kutch Lacuna 88,4ºN 217ºU 175 Rann de Kutch, entre India e Pakistán Melrhir Lacuna 64,9ºN 212,6ºU 23 Chott Melrhir, Alcheria Nakuru Lacuna 65,81ºN 94ºU 188 Laco Nakuru, Kenya Ngami Lacuna 66,7ºN 213,9ºU 37,2 Laco Ngami, Botsuana Racetrack Lacuna 66,1ºN 224,9ºU 9,9 Racetrack Playa, Estaus Unius Uyuni Lacuna 66,3ºN 228,4ºU 27 Salar d'Uyuni, Bolivia Woytchugga Lacuna 68,88ºN 109ºU 449 Laco Woytchugga, Australia Veliko Lacuna 76,8ºS 33,1ºU 93 Laco Veliko, Bosnia y Herzegovina

Nombres de bahías de Titán