thumb|right|300px|Escarabacho tripa ta alto u ixopinau. thumb|right|300px|Nino ixopinau en una camilla.

IxopinauEn femenín ixopinada. (d'o latín exsupinatus), sopinauCon a variant supinau. En femenín sopinada. (d'o latín supinatus) u resopinauCon as variants resopinato, resupinau y arresopinau. En femenín resopinada. ye una posición de tripa ta alto de a cual en ye difícil salir. Existe o verbo "ensopinar" ANDOLZ CANELA, Rafael, Diccionario Aragonés, Aragonés-Castellano Castellano-Aragonés (5ena ed.); Mira Editores. Zaragoza 2004. TOMÁS ARIAS, Chabier, El aragonés del Biello Sobrarbe. Instituto de Estudios Altoaragoneses. Uesca, 1999. Con a variant "ensobinar". («meter tripa ta alto» por eixemplo a o latón en a matacía), que tamién tiene a forma reflexiva "sopinar-se"Con a variant "supinar-se". (d'o latín supināre), "resopinar-se"Con as variants "resupinar-se" y "arresopinar-se". (d'o latín *resupināre) u "ensopinar-se" Voz «ensobinarse» en o DRAE; consultau o 25 de marzo de 2019. QUINTANA i FONT, Artur, El Aragonés nuclear de Nerín y Sercué (Valle de Vio); Institución «Fernando el Católico» + Gara d'Edizions. Zaragoza, 2007. Con a variant "ensobinar-se". («quedar-se tripa ta alto»). Una cayida a tierra tripa ta alto se diz "sopinada".

Etimolochía A parola dimana d'o latín <supīnus, -a, Locución «de sobines» en catalán; consultau o 25 de marzo de 2019. y por ixo ye relacionada con o termino anatomico decubito supino (cultismo).

As formas con -p- son mas propias d'as zonas conservaderas con as consonants oclusivas xordas intervocalicas, como o Sobrarbe, «ensopinar» y «ensopinar-se», mientres que a forma con -b- ye cheneral en a resta d'Aragón; «ensobinar» y «ensobinar-se». Mesmo a Real Academia Española considera o verbo «ensobinar» un aragonesismo propio d'o castellano d'Aragón.

Variants En aragonés se conoix tamién a variant "ensupinar", que ye una variación vocalica d'ensopinar, documentada en a val de Vio y en a de Tella. LOZANO SIERRA, Chabier, Aspectos Lingüísticos de Tella. Aragonés de Sobrarbe (Huesca); Institución «Fernando el Católico» + Gara d'Edizions. Zaragoza, 2010.

Atros usos Tamién se diz que un animal ye "ensobinau" cuan ye poco vivo, poco atento, con a cabeza cocha u que da indicios de malotía. Rafael Andolz tamién replega ixe adchectivo pa os abríos que se les ha enreligau a brida en a pata.

Notas

Referencias

Categoría:Posturas corporals