thumb|300px|A matacía seguntes un libro medieval.

A matacía<ref> Silbia Garcés Lardiés, Francho Rodés Orquín:' 'Un borguil de parolas. Bocabulario dialeutal escolar, Gubierno d'Aragón, 2006, , p.37</ref> (d'o latín < *MATTARE Ana Leiva Vicén:Léxico aragonés de Antillón (Huesca). Análisis lingüístico (II). Alazet: Revista de Filología Nº 16, 2004, pp. 67-174, ISSN 0214-7602) ye o sacrificio d'un u cuantos cochins con l'obchectivo d'aprofitar a suya carne y a ormino pa proporcionar mondongos entre un anyo pa l'alimentación d'una familia. Amás la ensundia ye emplegada entre cuantos meses. Se tracta d'un costumbre popular de diversos países europeus, cheneralizada dende tiempos remotos y realizada de forma artesanal, con diversas peculiaridaz en función d'o puesto en que se celebra. S'efectúa una vegada a l'anyo, cheneralment coincidindo con os meses mas fríos de l'hibierno. Gosa tener un costau festivo y de celebración, amás de l'economico. "Matanza" en a Gran Enciclopedia Aragonesa

En as vals altas d'a comarca de Sobrarbe (Tella, Bielsa y Chistau) tamién se siente decir a variant mataciyaLOZANO SIERRA, Chabier, Aspectos Lingüísticos de Tella. Aragonés de Sobrarbe (Huesca); Institución «Fernando el Católico» + Prensas Universitarias de Zaragoza + Gara d'Edizions. Zaragoza, 2010. / matacillaBLAS GABARDA, Fernando y ROMANOS HERNANDO, Fernando, Diccionario Aragonés: Chistabín-Castellano; Institución «Fernando el Católico» + Gara d'Edizions. Zaragoza, 2008. d'o nombre, analogo de como de «día» fan «diya» por ixa parte.

Ditos y mazadas Tres días i hai en l’anyo que relucen mas que o sol: matacía, punchacuba y o día de o conservón. Aragón ye sabor: un viache por Aragón, os suyos platos y as parolas con que se dicen, Gubierno d'Aragón, p.19Tres días hay que relumbran mas qu'el sol: matacía, esquilla y o día d'a encubación''. José Damián Dieste Arbués: Refranes ganaderos altoaragoneses, Instituto de Estudios Altoaragoneses, , p.43

Se veiga tamién Mondongo.

Referencias

Categoría:Embutius Categoría:Carne