300px|thumb|Calivo. O calivo Mariano Peralta Horte: Ensayo de un diccionario aragonés-castellano, 1853, ISBN 978-1168692238, p.30 u caliu (d'o latín < *calivum) Rosa María Castañer Martín:Estudio del léxico de la casa en Aragón, Navarra y Rioja, Gubierno d'Aragón, 1990, , p.187 ye un carbón calient y rusient feito de fusta, carbón u unatro material a pur de carbón muit calient que remaneix dimpués d'un incendio u, a vegadas, lo precede. O calivo puede brilar muit calient, a vegadas tan calient como o fuego que lo creyó. Irradia una cantidat substancial de calor muito dimpués que o fuego s'ha amortau y, si no s'atienden adecuadament, pueden reavivar un incendio que se creye que ye completament acotolau y puede representar un periglo d'incendio.
A ormino o calivo s'emplega pa cocinar, como que en as barbacoas de carbón. Isto se debe a que o calivo irradia una forma de calor mas consistent, a diferencia d'un fuego ubierto, que cambeya constantment de conchunta con a calor que irradia.
Ditos y mazadas «buena calivada, buena patatada» Pedro Arnal Cavero: Refranes, Dichos, Mazadas... En El Somontano Y Montaña Oscense, Prames, 2013, ISBN 978-8483213957, p.259
Se veiga tamién Escalivar
Referencias
Categoría:Quimica