thumb|300px|Rasclo. Un rasclo Ana Leiva Vicén: Léxico aragonés de Antillón (Huesca). Análisis lingüístico (II). Alazet: Revista de Filología Nº 16, 2004, pp. 67-174, ISSN 0214-7602 Fernando Romanos Hernando: Aragonés ribagorzano d’Estadilla dende a obra de Cleto Torrodellas y Pablo Recio, p.41 Brian Mott El habla de Gistaín, Instituto de Estudios Altoaragoneses, 1989, , p.151Con a variant rascle y as formas palatalizadas rascllo y rasclle ye un traste agricola consistent en una barra dentegada fixada transversalment a un mango y emplegada pa replegar fuellas, feno, tasca, etc., y, en chardinería, pa afloixar a tierra, y alibelar.

Os modernos rasclos de man tienen normalment dients d'acero, plastico, u bambú, encara que historicament se fabricaban con fusta u fierro.

Se veiga tamién Retabillo.

Notas

Referencias

Categoría:Ferramientas agricolas Categoría:Ferramientas de chardinería