Ataguás u Atagüés ye una pardina despoblada, tamién conoixida a vegadas como pardina de Pedro Chil Geografía medieval de Serrablo. José Miguel Navarro López. Colección «A Lazena de yaya», 15. . Ye situada en a val d'Acumuer, en l'actual municipio de Samianigo, amán d'as ruinas d'o monesterio de Santa María d'Arrasul.
Se tracta en l'actualidat d'un gran edificio de planta rectangular construyiu en 1914 y bien conservau. En os arredols d'iste edificio encara bi ha muntoneras de piedras d'atras construccions antigas.
Historia Apareixe por primera vegada en un documento d'o 10 de chinero de 1042 en o que l'abat Ximeno dona a o monesterio de Sant Chuan d'a Penya bellas posesions en a val de l'Aurín:
Entre os sieglos XIII y XIV se sabe que a suya ilesia teneba o títol de rectoría. Como en atros pueblos d'a redolada se documenta o 26 de setiembre de 1405 a vesita de recaudadors que veniban dende Uesca pa cullir diners pa las obras d'a Seu de Santa María. Ataguás pagó diez sueldos.
En l'anyo 1785 ya apareixeba como despoblau.
Referencias
Categoría:Despoblaus d'a provincia de Uesca Categoría:Lugars de Samianigo Categoría:Lugars d'a provincia de Uesca Categoría:Localidaz d'a diocesi de Chaca en l'Alto Galligo Categoría:Pardinas