Una parroquia, como entidat eclesiastica, ye l'elemento esencial que conforma as diocesis, que s'aplica a cuantas ilesias: a Ilesia Catolica Romana, a Ilesia Anglicana, a Ilesia Ortodoxa, a Ilesia d'Escocia, a Ilesia de Suecia y atras. A parroquia relichiosa designa alavez una aria cheografica precisa, o territorio d'a parroquia, y un grupo de creyents d'ixa fe que habitan iste territorio y constituyen a comunidat parroquial.
A ilesia parroquial ye o puesto de reunión d'a comunidat debant d'a cual o pastor y os suyos asistents fan diferents cerimonias relichiosas tals como a misa dominical.
A palabra proviene d'o latín parochia y iste d'o griego παροικία, termin utilizau por as primeras comunidaz cristianas pa designar o territorio d'una ciudat episcopal. En o sieglo V ya teneba un sentiu pareixiu a l'actual y designaba a os territorios y comunidaz existents en a redolada d'una seu episcopal.
En a Ilesia Catolica En a Ilesia Catolica a parroquia J. A. Estrada, Article "Parroquia" en o "Diccionario básico de pastoral" Editorial Verbo Divino Estella 1988 pachs. 335 y 336 ye a comunidat de fidels catolicos, perteneixient a una ilesia particular (por un regular a una diocesi) que ye baixo a dirección espritual d'un mosén, que se designa como rector, nombrau por o bispe diocesano. Dende a perspectiva churidica a parroquia y o rector José Maria Reyes Vizcaino "El parroco en el derecho canónico" se richen por o Dreito Canonico.
De forma parellana a la resta d'ilesias cristianas por un regular as parroquias catolicas se definen por un territorio. Ye decir, perteixen a la parroquia toz os fidels que habiten adinto d'as mugas territorials d'a parroquia. Encara que ye posible establir parroquias personals en función d'o rito, luenga u nacionalidat d'os fidels d'un territorio "u mesmo por un atra determinada ragón". Asinas o canon 813 d'o Dreito Canonico permite a erección d'una parroquia ta estudiants universitarios y bellas diocesis han erechiu parroquias ta personas ixordas. Pedro María Reyes Vizcaino "Naturaleza de la parroquia en el derecho canonico"
O canon 374 estableixe que as parroquias amanadas pueden agrupar-se entre sí, ta formar, por eixemplo, arcipestraus.
Orichinariament as parroquias se creyoron por a Ilesia Catolica y yeran formadas por un chicot territorio (cuantos lugars u lugarons) que s'asignaban a un capellán.
O presbíter u capellán como rector u vicario s'encargaba de fer misas, funerals, baptismos, matrimonios, confesions, confirmacions mas que mas a os que yeran en periglo de muerte, a unción de malautos y toz os sacramentos fueras d'a orden sacerdotal; amás d'ufrir consuelo a os suyos habitants y feligreses, tamién estendeba os suyos servicios a os diferents templos y capiellas d'os lugars que feban parti d'a parroquia. A función d'o rector plegó a estar muit important, actuando como consellero ta las familias, de mediador en os pleitos, y mesmo exercindo funcions de chuez de paz y de notario.
A parroquia y a división administrativa En muitas ocasions os districtos parroquials han estau o punto de partida ta a creyación de nuevos municipios a causa d'a consciencia comunitaria d'os suyos habitants empentaus por os suyos consellos parroquials, u vicarials seguntes o caso, que en gosaban estar os impulsors.
En atros puestos a on a población dispersa ye, u ha estau, a norma d'asentamiento poblacional, as parroquias s'han constituyiu en divisions administrativas, a partir d'un proceso pareixiu a l'anterior que no plegará a adquirir dimensions poblacionals suficients. Casos bien conoixius son as Pitiusas, o Prencipau d'Andorra, Asturias u Galicia.
Referencias
Bibliografía Diccionario básico de pastoral Editorial Verbo Divino Estella (Navarra) 1988. Conceptos fundamentales de pastoral Editorial Cristiandad Madrid 1983. Floristán, Carlos La parroquia, comunidad eucarística Madrid 1961.
Vinclos externos Mapa d'as parroquias eclesiasticas de Zaragoza
Categoría:Churisdiccions eclesiasticas