A coscolla, coscollera// Cartel d'a flora (PDF: 13.9 Mb) d'a pachina web "Aragón Natural" d'o Gubierno d'Aragón u coscolloCon as variants coscol y coscoll ( (L., 1758)) ye un arbusto de fuella perenne, verda toda l'anyada, que no s'alza si que bel par de metros d'altaria (muit pocas vegadas plega enta o porte arborio). Gosa estar ramificau dende la base suya, fendo que as brancas, de berla grisa u blanca, s'entaranan deixando l'interior d'o matullo cuasi impenetrable. Tamién se conoixe como rebolleraCon a variant masculina rebollero, rebolloCon a variant reboll u lecinastro.
As suyas fuellas son simples, alternas, membranosas y tiercas, sin de pilosidaz en garra cara. As marguins foliars son ondeyadas con punchas mas u menos numerosas. A coloración ye verda intensa, y tienen forma agüebada u alargada, con a superficie brilant y lustrosa. thumb|250px|left|Fuellas d'a coscolla
As flors están, como en tot o chenero Quercus, separadas por sexos. As flors masclo son chicolonas, con l'embolique fendo forma de copa, trestallada en 4, 5 u mesmo 6 dients y con un numero variau d'estamens (entre 4 y 10). Forman grupos en forma d'espiga curta, de color amarellisca, finetas y penchadas d'as brancas.
As flors fembra libran d'a mesma planta, pero nomás cuan as masculinas son ya xutas (ta evitar l'autofecundación). Anisoladas u en grupos de dos u tres, a fecundación ye eolofila.
O fruito d'ista planta ye de tipo glan y se diz coscollina u coscollín, encara que tamién se diz en bels puestos bellota borde u simplament bellota/billota. No contién que un embrión. Son dicotiledonias, y os cotiledons pueden separar-se lonchitudinalment cuan a coscollina ye ubierta. Una caracteristica d'istas billotas ye que no s'emplegan ta garra bestiar, porque o suyo gusto ye muit amargo y os animals las deixan estar.
Notas
Referencias
Vinclos externos
Wikispecies tien información adicional sobre os coscollos.
coccifera Categoría:Arbustos