O pan de cinta ye una variedat aragonesa de pan rustico, particularment d'as comarcas de l'aria de Zaragoza y o Baixo Aragón. Ye un pan tipo redondo, a suya crosta ye cruixient, muit tostada y enfarinada, y a suya mica ye esponchosa. Se clama asinas porque, en l'inte d'enfornar, s'estira una «cinta» d'a masa, sin deseparar-la d'a resta, y se cruza por dencima d'o pan. 100 recetas de pan de pueblo: ideas y trucos para hacer en casa panes de toda España. Hogazas. Ibán Yarza. Editorial Grijalbo, 2019. 1ª edición. . OCLC 1128195689. Pach. 63 Incluye: reciento, farina, augua y sal. Ye un pan que fa buen honra pa tostar y untar. 83 Pan de pueblo: Recetas e historias de los panes y panaderías de España. Ibán Yarza. Penguin Random House Grupo Editorial España, 2017.
Seguntes un documento de 1931 d'a Sociedat de Patrons de Zaragoza, «o pan de cinta ye o pan prototipico d'Aragón». El pan de cinta, un producto tradicional de Zaragoza. Panishop, 24 de chulio de 2017 En atras zonas, ye conoixiu como pan d'Aragón, pues una vegada estió o pan con mayor renombre d'o país. Panes tradicionales de Aragón (1). Panis Nostrum. 18 de febrero de 2010 "El pan. Atlas ilustrado". Enric Balasch i Blanch, Yolanda Ruiz. Ed. Susaeta, 2004. . Pach. 192 Atamas d'estar un d'os pans aragoneses mas antigos, ye en vías de desapareixer. O masau y a formación d'a cinta requieren prou habilidat. A suya complicada elaboración y a mecanización de l'oficio de fornero ha levau a ista variedat cuasi a o canto d'a extinción. El pan nuestro de cada día. Heraldo de Aragón, 21 de febrero de 2013 En o suyo libro La tradición del pan artesanal en España (1994), José Carlos Capel sinyala que o «pan de cinta d'o Baixo Aragón ye practicament desapareixiu». La tradición del pan artesanal en España. José Carlos Capel. Àmbit Servicios Editoriales, 1994. 1ª edición. . OCLC 32970683. Pach. 109 Manimenos, a tradición panadera en Zaragoza se mantiene pues a OCU la considera una d'as ciudaz espanyolas a on millor pan se mincha. Zaragoza, una de las ciudades donde mejor pan se come. Heraldo de Aragón, 27 de chinero de 2011-01-27
Orichen A cinta transversal que le da nombre tien una ragón de ser; apareixe por a necesidat de mantener humida a masa en contacto con a cinta mientres l'enfornau. Asinas, en espletar o pan, s'estroca por ista linia formando una grenya. Seguntes Ibán Yarza,
En l'Atlas ilustrado del pan (2014), se menciona que a existencia d'o pan de cinta viene, dende a o menos, o sieglo XV, estando «un d'os mas antigos d'a comunidat [autonoma d'Aragón]». Amás, a tecnica d'o cordón u cinta tien o suyo orichen en as casas, y mas tardi, debiu a la suya elevada calidat y demanda, pasaría a estar produciu en as panaderías. Se consideraba un pan d'alta calidat y as fornerías zaragozanas lo exportaban dillá d'a rechión.
En l'aria d'Albacet y as arias churras de Valencia se troban preparacions pareixidas (dito 'pan de rabo' en Albacet). Un pan de tecnica pareixida ye o pain cordon de Borgonya, Francia. De feito, seguntes l'antropologa francesa Mouette Barboff, "Pains d'hier et d'aujourd'hui". Mouette Barboff. Le Grand livre du mois, 2006. o pain cordon borgonyés ye o pai d'o pan de cinta aragonés, que dentró ta Aragón por meyo d'o Camín de Sant Chaime. Iste fue desarrollau por os frères cordeliers, ditos asinas por fer servir una cuerda en os suyos habitos y en os suyos pans.
Referencias
Cinta