Engolasters ye un lugar d'o Prencipau d'Andorra situau en a parroquia d'Escaldes-Engordany. Engolasters en Gran Enciclopedia Catalana.
Cheografía Ye un chicot nuclio situau a la ezquierda d'a Valira d'Orient en una plana a 1.504 m d'altaria y formau por bellas bordas y cuantas urbanizacions modernas.
A o norte, ya en a parroquia d'Encamp, se troba o estanyo d'Engolasters, d'orichen glacial con 17 metros de fondaria.
Toponimia Seguntes a etimolchía popular, o nombre 'Engolasters' vendría d'o feito de que o laco "s'engoleta os astros", Llac d'Engolasters. Comú d'Encamp. encara que a explicación que en da Joan Coromines en o suyo Onomasticon Cataloniae ye que proviene d'un antigo latín Angulum Aestuarii "anglo u racón d'o chicot estanyo". Onomasticon Cataloniae. Joan Coromines. vol. VII. Barcelona: Curial Edicions Catalanes, 1997, p. 62-63. ISBN 84-7256-331-6. Manuel Anglada, manimenos, s'inclina por un radical diferent, o també latín aquale 'olla d'augua' (romanizau en o sentiu de "viu, regacho"), con o sufixo despectivo latín -aster (etimo d'o sufixo aragonés "-astro", que da "alamastro", "fillastro", "zagalastro", etc.) y o prefixo locativo in. Por tanto, in aquale aster habría dau En(a)golasters. Efectivament, o laco d'Engolasters s'alimenta de cuantos "regachos" d'augua. "Arrels d'Andorra. Prehistòria d'Andorra a través dels noms de lloc". Noms dels nuclis urbans. Engolasters. Manuel Anglada i Ferran. Editorial Andorra. Andorra la Vella, 1993. Pach. 254.
Molimentos Destaca a ilesia de Sant Miguel d'Engolasters, romanica d'entre os sieglos XI y XII.
Referencias
Categoría:Localidaz d'Andorra