O dragón (d'o latín draco, y iste d'o griego drakon, "gripia" u "sirpient", y iste de δρακεῖν, infinitivo aorista activo de δέρκομαι,Δράκων en Wiktionary puedo veyer clarament) ye un animal fantastico mui conoixito en Europa y Asia.

Basicament ye una gran sirpient con dos garras, u a vegatas cuatre, y con una parella d'alas. O suyo rostro, asinas como atras partis d'o cuerpo, gosan estar mas relacionatas con tercers animals, como leons u bous. En toz os puestos se diz que os dragons pueden chitar fuego por a boca y son capables de cremar cualsiquier cosa.

Por un regular son salvaches y malignos, que gosan matar as ramatas y os suyos amos. A sobén cusiran grans trasoros en solitario y tienen una gran sabiduría. Los esfensan mientres largos tiempos debito a la suya larga vida y a la capacitat de veyer incluso cuan son durmindo ya que no tienen parpagos, igual que as sirpients.

Dragons en Aragón O dragón ye un animal muit relacionato con a mitolochía aragonesa y con o patrón d'Aragón, Sant Chorche.

Destaca a falordia d'o Dragón d'Uruel que viviba en a Penya Uruel, amán de Chaca. Se deciba que a mirata d'os dragons himpnotizaba a qui la uellaba, por ixo un caballero aragonés aproveito isto ta matar a lo dragón. Pulió lo suyo escudo, como un mirallo y puyó enta la espelunga a on viviba o dragón fendo que iste mira-se o escudo y s'himpnotiza-se con a suya propia uellata mientres o caballero l'amortaba.

thumb|Dragón de Friedrich-Johann-Justin-Bertuch 1806

Atras falordias de dragons en Aragón son: O dragón d'Ambel, que viviba en Ambel. O dragón de Bronchales, que viviba en Bronchales. Dragons guardians de Cadret. Lo Dugo, un dragón que viviba en Castillon Roi. O dragón de Corbalán, que viviba en Corbalán. O viello dragón que viviba adintro d'o Pozo de los Aines en Grisel. Alberto Serrano Dolader: Moncayo, el laberinto legendario, Institución Fernando el Católico, 2010, , p.244-245 A Sierpe de Val d'Algorfa, que aterrorizó Val d'Algorfa l'11 de chulio de 1748. Bel autor interpreta que en realidat estió un tornado.

Dragons en fuents aragonesas thumb|100px|Actual escudo d'a Comunidat Valenciana, con o casco de Pero IV

Pero IV estió lo primer rei d'Aragón que emplegó lo simbolo d'o dragón alato en o suyo casco de combate. Se diz que os soldatos d'Aragón chilaban en as barallas Por San Chorche, D'Aragón!, por o cual teneba probablement un doble sentito l'adopción d'o dragón como simbolo d'os reis d'Aragón, a relación con o suyo patron y o pareixito fonolochico con o nombre d'o país.

Mas tardi os simbolo heraldico d'o dragón (o "drac alat" en catalán) en Valencia ý atros territorios d'a corona esdevinio un murciagalo por o suyo pareixito con "rat alat" (forma asimilable a "murciagalo" en catalán).

En o "Libro d'el Trasoro" dedican o capítol 141 a los dragons:

Referencias

Categoría:Mitolochía aragonesa Categoría:Animals fantasticos Categoría:Creaturas d'o Sinyor d'os Aniellos Categoría:Dragons