Chusé Inazio Nabarro García (naixito de Taust, Cinco Villas, o 30 de noviembre de 1962) ye un filologo aragonés, licenciato en Filolochía Hispanica por a Universidat de Zaragoza y miembro d'o Consello Asesor de l'Aragonés y actualment president d'o Consello d'a Fabla Aragonesa.
Tamién ye escritor en aragonés y d'a suya ampla obra cal destacar os poemarios O mirallo de chelo de 1985, En esfensa d'as tabiernas e atros poemas de 1998, Sonetos d'amor e guambra de 2001 y as novelas Reloch de pocha de 2006 y Mesaches de 2012, as dos Premios Ziudá de Balbastro, amás amás de Astí en do l'aire sofla ta sobater as fuellas d'os árbols que fue Premio Arnal Cavero de 1989 y Pexes e Paxaros ganadora d'o Premio de Relatos "Luis del Val" de 2011. En 2016 obtenió o premio Pedro Lafuente en aragonés, en a categoría de narración curta, por o suyo treballo Fuellas d'Abisinia e en 2024 en poesía con Flors d'ibierno .Acta d'o churau d'o premio Pedro Lafuente. Concello de Uesca. 29 de noviembre de 2016.
Treballa como profesor de luenga castellana en un instituto en Uesca.
Obra Poemarios: 1985: O mirallo de chelo. 1998: En esfensa d'as tabiernas e atros poemas. 2001: Sonetos d'amor e guambra. 2018: O trunfo d’o tiempo.
Ye autor tamién d'as novelas u relatos: 1989: Astí en do l'aire sofla ta sobater as fuellas d'os árbols. Premio Arnal Cavero de 1989. 1997: Tiempo de fabas (traduciu ta o castellano). 2006: Chuan Galé -o cuaderno de tapas royas-. 2006: Reloch de pocha (a novela historica con a que ganó o Premio Ziudá de Balbastro (traducita enta o castellano y o ruso). 2012: Mesaches (Premio Ziudá de Balbastro 2012). 2012: Niedo de barucas. 2025: Fuellas d'Abisinia (premio Pedro Lafuente)
Ye autor tamién d'una serie de textos breus publicatos en libros colectivos: Prebatina d'una falordia sin de fadas ni nanez (en III premio literario Val d'Echo, 1984), A lifara (en I premio literario Bal de Xalón, 1988), Cartas dende Cuba (en IV Premio Villa de Sietemo, 1997), Triptico de os tiempos de a postema (en Nuei de tiedas, 1999), Con as fuellas contatas como as balas (en Desde aquí, 1999), Renaximiento (en Zaragoza, de la Z a la A, 2003), Os cuatre cantos de o cuculo (en La torre de papel, 2003), Cans e cochins (en Branquil d'a Cerdanya, 2007) u M'estimarba más no fer-lo (en Capiscol, 2008).
Beluns d'os suyos articlos lingüisticos son: As rebindicazions lingüísticas en a poesía en aragonés (1989), Sobre la sufijación apreciativa en A Lueca, de Juana Coscujuela (1990), Construzions y chiros con o verbo "fer" (1999), Biello idioma de loiras e paxarelas, de tu que se fayó? (arredol d'a koiné aragonesa) (2000), El Aragonés residual de Tauste (2003), O rechimen preposizional d'o verbo e altras peculiaridaz sintauticas en a luenga de Acordanzas de San Pelegrín (2004), O caso de bels femeninos irregulars u poco frecuens en a onomastica aragonesa (2005) u Encara más afinidaz entre l'aragonés e o gascón: cualques añadienzas feitas á radiz de a leutura d'a obra "Dictionnaire bilingue des proverbes gascons" d'André Hourcade (2021).
En 2011 recibió o Premio de Relatos "Luis del Val" por a suya obra Pexes e Paxaros.
Referencias
Categoría:Escritors d'Aragón Categoría:1962 (naixencias) Categoría:Escritors en aragonés Categoría:Filologos d'Aragón Categoría:Ganadors d'o Premio Arnal Cavero Categoría:Ganadors d'o Premio de Nobela Curta en Aragonés Ziudá de Balbastro Categoría:Naixius de Taust