L'astur-leyonés oriental ye un conchunto de parlas locals de l'astur-leyonés propios de lo cabo Este d'Asturias, cabo nord-este de Leyón y Ueste de Cantabria, con unas parlas de transición progresiva ta lo castellano.

Fonetica Los diftongos decreixiens latinos -AI-, -OI- evolucionan ta -e-, -o-, coincidindo con lo catalán, navarro-aragonés y castellano, idiomas que en part han evolucionato a partir de lo latín tarraconense, pero que no se cheneralizó de tot en tota esta zona dica la Baixa Edat Meya. La F- inicial latina aspira fendo-se como una J andaluza, coincidindo con lo castellano medieval.

Morfolochía Los plurals femenins son en -as y no en -es como en Astur-leyonés central. En pasiego se conserva lo chenero neutro de materia coincidindo con l'Astur-leyonés central

Bibliografía Rafael Lapesa: Historia de las lengua española. Editorial Gredos. (1981).

Categoría:Dialectos de l'astur-leyonés