O Prencipau de Catalunya (en catalán Principat de Catalunya) estió un estau y ye lo nombre historico y tradicional de Catalunya. Ye un termin churidico (en latín principatus) que apareixió en o sieglo XIV ta denominar a lo territorio baixo churisdicción d'as Corz Catalanas, Corz de Barcelona, de 1454 que estableixen a festividat de Sant Chorche en o Prencipau. estando lo suyo sobirán (en latín, princeps) o rei d'a Corona d'Aragón, sin estar formalment un reino. Tampoco no yera un condau, ya que lo condau de Barcelona no s'estendillaba por toda Catalunya. Os Usatges fan coincidir o títol de princeps con o de conte de Barcelona.
A sobén s'ha feito servir o títol nobiliario de prencipe por l'hereu d'a corona. En a Corona d'Aragón, l'hereu teneba lo títol de duque de Chirona, que dimpués cambió enta prencipe de Chirona. No s'ha de trafucar o Prencipau de Catalunya con un títol nobiliario. thumb|left|180px|Portalada d'os Usatges. A primera referenzia explicita a lo Prencipau de Catalunya se troba en a disputa d'o rei Pero lo Ceremonioso con o Reino de Mallorca por a propiedat d'os condaus de Rosellón y Cerdanya, en 1343.Manuel de Bofarull (ed.): Colección de documentos inéditos del Archivo General de la Corona de Aragón, vol. 30. Barcelona: Imprenta del Archivo, 1866. pp. 303–308. Manimenos pareixe que ya se feba servir de traza informal dinantes. Ramón Muntaner escribe en a suya Cronica la despedida de Chaime o Chusto a lo fillo d'él, que se'n iba enta la conquiesta de Cerdenya:
Referencias
*