A terminación -ués ye una terminación propia de toponimos aragoneses de l'Alto Aragón occidental, Plana de Uesca, comarca de Cinco Villas y nord-este de Navarra.

Provién d'un hipotetico sufixo -ossu, visible millor en a terminación toponimica equivalent en occitán gascón òs. Bels toponimos que en aragonés son en -ués son -otze en basco. Bienvenido Mascaray crei que tien o mesmo orichen que a terminación -ué de l'Alto Aragón oriental, pero mantenendo a -s final, y se basa en bella repetición de toponimos que cambian nomás que o sufixo como Billarués y Villargüé.

Lista de toponimos remataus en -ués Angüés. Apardués. Aragüés. Arbués. Asqués. Bagüés. Barués. Bernués. Biscarrués. Farasdués. Gallués. Gordués. Ibardués. Larués. Nardués Aldunate Nardués Andurra Navascués. Saqués. Sigüés. Sinués. Undués de Lerda. Undués-Pintano. Urdués.

Bibliografía consultada Marcelino Cortés Valenciano: Los topónimos terminados en -ués, -és, -iés en las Cinco Villas de Aragón, Archivo de Filología Aragonesa 66, 2010, pp. 281–303, ISSN: 0210-5624 Gerhard Rohlfs: Le suffixe préroman -ué, -uy dans la toponymie aragonaise et catalane, Archivo de Filología Aragonesa IV. 1952. Gerhard Rohlfs: La colonización romana y prerromana en Gascuña y Aragón''. Archivo de Filología Aragonesa XL. 1988.

Ues