Charles de Gaulle, naixito d'a ciudat de Lille (Norte, Norte-Paso de Calais) o 22 de noviembre de 1890 y muerto o 9 de noviembre de 1970 en Colombey-les-Deux-Églises (Alto Marne), estió un militar con rango de cheneral y un politico francés, qui estió President d'a Republica Francesa dende o 8 de chinero de 1959 dica o 28 d'abril de 1969.
Mientres a Segunda Guerra Mundial estió o chefe d'una división blindata y dimpués d'a redota d'os Aliaus en a batalla de Francia y a proclamación d'a Francia de Vichèi, se convertió en o chefe d'a Francia Libre, dende o suyo exilio en Londres, liderando a Resistencia francesa contra o Tercer Reich y continando a luita chunto a los Aliaus. Antiparte, antis d'a guerra ya heba estato uno d'os teoricos d'o emplego d'o tanque en os modernos campos de batalla aduyato por l'aviación militar, encara que, ironicament, as suyas teorías no fuoron desarrollatas por os Aliaus occidentals sino por a Wehrmacht d'o Tercer Reich en a dita blitzkrieg.
En rematar a Segunda Guerra Mundial, de Gaulle estió chefe d'o Gubierno provisional dica la proclamación d'a IV Republica Francesa, estando-ne uno d'os suyos prencipals líders politicos, encara que estió en 1958 o establidor d'a V Republica Francesa.
Os suyos oríchens familiars y os suyos estudios left|thumb|250px|O casa natal de Charles de Gaulle en Lille. Charles de Gaulle yera naixito en una familia de tradición catolica a on a suya rama paterna (os de Gaulle) deciban estar descendients d'a chichota nobleza francesa, encara que os de Gaulle no amaneixen en garra repertorio u nobiliario, y que viviban en París dende meyatos d'o sieglo XVIII. A suya rama materna yera d'a rechión de Norte-Paso de Calais, estando su güelo un industrial de Lille, a on nació Charles de Gaulle o 22 de noviembre de 1890.
O pai de Charles yera Henri de Gaulle, un profesor, y a suya mai Jeanne Maillot, y teneba tres chermans y una chermana. Encara que yeran catolicos, a suya familia yera de tradición liberal, vinculada a la III Republica Francesa y a las suyas institucions y de tradición dreyfusard. Charles de Gaulle recibió amostranza en escuelas vinculadas a la Ilesia Catolica, dica que en 1905, cuan a crisi entre a Ilesia Catolica y as institucions civils d'o Estato, marchó ta Belchica ta continar estudiando en establecimientos relichiosos d'ixe país.
En 1908, Charles de Gaulle dentró en a Escuela Especial Militar de Saint-Cyr, a on recibió a suya diplomatura como militar en 1912, estando destinato a Infantería, en o 33º Rechimiento d'Infantería, que teneba os suyos cuartels en a ciudat d'Arras, en o Paso de Calais, un rechimiento mandato por Philippe Pétain, que en ixe inte yera coronel.
Primera Guerra Mundial left|thumb|250px|Os repuis d'o fuerte de Douaumont en l'actualidat. En prencipiar a Primera Guerra Mundial, Charles de Gaulle yera tinent, y puyó a o ran de capitán en chinero de 1915. Charles de Gaulle pendant la grande guerre. Ya heba recibito una ferita de guerra en o chenullo mientres a suya primera acción de guerra, en Dinant, o 15 d'agosto de 1914, y recibió a suya segunda ferita de guerra en a man ezquierda o 10 de marzo de 1915, mientres a batalla d'o Somme, cuan ya s'heba encorporato a un nuevo destín en o 33º Rechimiento d'Infantería, en a rechión de Campanya-Ardenas.
O 2 de marzo de 1916 o suyo rechimiento fue destruito por os alemans mientres esfendeba o fuerte de Douaumont, en Douaumont, a man d'a fortificación francesa de Verdun, mientres a batalla de Verdun. Ferito por os alemans a la bayoneta en a garra ezquierda, cayó presonero de guerra d'as tropas de l'Exercito alemán. En mirar d'eslampar, os alemans lo ninvioron a un puesto mas seguro.
Asinas, fue ninviato a un campo de presoners de guerra en Ingolstadt (Bavera), a on os alemans ninviaban os oficials que heban prebato de fuyir. En ixe campo yeran tamién o futuro cheneral Georges Catroux, l'aviador Roland Garros, o periodista Rémy Roure y tamién o futuro mariscal sovietico Mikhail Tukhachevsky. De Gaulle encara tentó de fuyir atras 5 vegatas, sin d'exito. No tornó a Francia dica la suya liberación dimpués d'a sinyatura de l'armisticio de Compiègne l'11 de noviembre de 1918, encara que recibió a Cruz de Caballero d'a Lechión d'Honor y a Croix de guerre 1914-1918 con estrela de bronce.
Periodo d'entreguerras left|thumb|250px|Tropas de l'Exercito polaco en posicions defensivas mientres a Guerra polaco-sovietica. En rematar a guerra y estar liberato d'o suyo cautiverio, de Gaulle tornó a la suya carrera militar. Dende 1919 dica 1921 fue ninviato a Polonia, un país que heba plegato a la suya independencia, fendo parte d'una mesión militar francesa ta aduyar a creyar o nuevo Exercito polaco mientres que luitaba contra l'Exercito Royo d'a Unión Sovietica en a Guerra polaco-sovietica. En ixe inte, pareix que Charles de Gaulle recibió influencias de l'ambient que i trobó, marcato por l'antisemitismo y o pogromismo, como recullen as cartas que ninvió a la suya familia:Lettres, notes et carnets, ed. Plon, 1980, tomo 2, p. 28. O sustantivo dezaga de d'innombrables lo retiró o editor d'a obra.
right|thumb|250px|Molimento a Charles de Gaulle en a ciudat de Varsovia (Polonia). En tornar de Polonia, Charles de Gaulle fue destinato a dar cursos d'historia en a Escuela militar de Saint-Cyr, Cheneral Beaufre: Le drame de 1940, éd. Plon, 1965, p. 31, a on diz En Histoire, le capitaine de Gaulle, jeune, élégant, avec de hautes bottes jaunes, des culottes collantes et une tenue bleu pastel, plein de dignité déjà, nous explicuait en langage noble Richelieu, Mazarin et le traité de Westphalie.... antis de dentrar en 1922 en a Escuela Superior d'a Guerra. En ixe inte, Charles de Gaulle casó con Yvonne Vendroux o 7 d'abril de 1921, con qui tenió tres fillos: Philippe de Gaulle, naixito en 1921, Élisabeth de Gaulle, naixita en 1924, y Anne de Gaulle, naixita en 1928.
En 1925 fue destinato a o Estato Mayor d'o mariscal Pétain, vicepresident d'o Consello Cheneral d'a Guerra, y en 1927 fue destinato a mandar un batallón de cazataires en Trier, en o territorio de l'Alemanya de Weimar ocupato por os franceses. En 1929 y dica 1931 fue destinato a l'Orient Meyo, a o protectorau francés de Siria, residindo en a ciudat de Beirut (hue a capital d'o Liban) con a suya familia, dica tornar a París destinato a la Secretaría Cheneral d'a Esfensa Nacional.
En ixe inte, Charles de Gaulle publicó as suyas teorías sobre l'arte d'a guerra y d'a escencia militar, dividitas en cuatre libros: La Discorde chez l'ennemi (1924), Le Fil de l'épée (1932), Vers l'armée de métier (1934) y La France et son armée (1938). En istas obras feba reflexions sobre os cambios en a guerra provocatos por l'aparición d'armas nuevas (o tanque y l'avión). Asinas, creyeba que encara que yera important disposar en Francia de fortificacions estaticas ta a esfensa d'o suyo territorio, tamién yera important disponer, como deciba Jean-Baptiste Eugène Estienne (considerato o pai de l'arma blindata francesa) d'un cuerpo poderoso de carros de combate ta unir a capacidat de disparo (u potencia de fuego) con a movilidat, caracteristicas propias d'os blindatos, fendo posible asinas a creyación d'una fuerza que podese fer penetracions en a retraguarda enemiga. Tamién consideraba que ta fer ixo posible calía contar no nomás con un Exercito formato por conscripción, sino tamién con un continchent de soldatos profesionals altament cualificatos en estar a suya profesión a profesión de militar, y no estar nomás a suya presencia en o Exercito limitata a un periodo curto de tiempo. Istas teorías no fuoron bien acullitas, encara que sí cuacoron a la extrema dreita nacionalista dAction Française (con elochios de personalidaz como Charles Maurras u Jacques Bainville) y a bels politicos de dreita preocupatos por a renaixencia d'o nacionalismo alemán en l'Alemanya de Weimar que ya se convertiba en o Tercer Reich d'Adolf Hitler, como Paul Reynaud u Philippe Serre. left|thumb|250px|Tanques Renault FT-17 de fabricación francesa en servicio con l'Exercito polaco mientres a Guerra polaco-sovietica, a on ye fácil que de Gaulle veyese o suyo papel militar en acción. Difuera de Francia, sindembargo, as teorías de de Gaulle fuoron analizatas por atros militars con ideyas similars: Basil Liddell Hart en o Reino Uniu y Heinz Guderian en Alemanya, amás de Mikhail Tukhachevsky en a Unión Sovietica, iste zaguero un antigo conoixito d'os suyos tiempos de presonero de guerra en Alemanya. Isto estió muit important, en confirmar a Guderian en a vía que yera explorando ya d'antis mas, encara que Guderian (o creyador d'a fuerza blindata d'a Wehrmacht alemana) adhibiba una cuestión important a la suya teoría d'a blitzkrieg, a participación decisiva de l'aviación militar con papel prencipal, y no nomás subordinato como pensaba de Gaulle. En Francia, os dirichents militars d'o país confiaban en as posibilidaz defensivas d'a Linia Maginot, construita en a muga franco-alemana, y en una guerra de posicions estaticas, y unatro militar francés que preconizaba ideyas parellanas yera o coronel Émile Mayer, amigo de de Gaulle. right|thumb|250px|Mapa d'as fortificacions d'a Linia Maginot construitas ta una esfensa estatica d'o territorio francés, en contra d'as ideyas de de Gaulle. Charles de Gaulle, que yera d'ideyas monarquicas y muit conservadoras y contrario a o sistema parlamentario d'o suyo país, encara que como militar que yera no lo deciba ubiertament, fació a suya primera conferencia publica en 1934 en a Sorbona de París, vinculau a o grupo Fustel de Coulanges, que a la vegata feba parte d'os cerclos amanatos a l'''Action Française. Sindembargo, istas influencias conservadoras yeran mediatizatas y matisatas por atras cuestions: uno d'os suyos mayestros yera o coronel Mayer, d'orichen chudieu; as influencias en de Gaulle d'a obra de Charles Péguy, militant d'ezquierdas encara que d'ideyas catolicas, y as influencias d'Henri Bergson, tamién d'orichen chudieu. Asinas, de Gaulle tamién teneba relación con grupos cristianos partidarios d'o Frent Popular y d'a intervención en a Guerra Civil espanyola chunto a o rechimen republicano contra os sublevatos franquistas, que amás no cal oblidar que yeran Aliaus d'a Italia faixista de Mussolini y d'o Tercer Reich d'Adolf Hitler, y que yeran istos os enemigos prencipals de Francia y contra los cuals se preparaba Francia ta esfender-sen en una guerra.
En cualsiquier caso, Léon Blum heba manifestato a suya hostilidat contra as ideyas de Charles de Gaulle en tres articlos publicatos en o diario socialista Le Populaire, en temer que ixe exercito profesional preconizato por de Gaulle se destinase a luitar contra o mesmo pueblo francés, como en o caso d'as badas. Y, seguntes amanix en una carta ninviata por de Gaulle a Paul Reynaud en 1935, yera ixo mesmo en o que pensaba de Gaulle. Antiparte, as obras de de Gaulle recibiban l'aplauso de lAction Française.
En 1937, Charles de Gaulle puyó a o ran de coronel, destinato en Mez a mandar un rechimiento blindato, baixo d'as órdens d'o cheneral Charles Delestraint, a on se trobaba destinato en prencipar a Segunda Guerra Mundial.
Segunda Guerra Mundial
right|thumb|250px|Tanques Panzer I d'a Wehrmacht dentrando en territorio polaco mientres a invasión de Polonia en 1939 por os alemans. En prencipiar a Segunda Guerra Mundial, o coronel Charles de Gaulle continaba asinas destinato en Mez, a on vivió a Drôle de guerre, en analizando dende luent a invasión de Polonia en 1939 por a Wehrmacht. Asinas, en chinero de 1940 ninvió a 80 personalidaz francesas (incluyindo-ie Léon Blum y Paul Reynaud y a os chenerals Maurice Gamelin y Maxime Weygand) un treballo teorico titulau L'Avènement de la force mécanique sobre as almostranzas d'ixa invasión de Polonia ta a esfensa de Francia, insistindo-ie en a necesidat d'establir una cooperación en o emplego en os campos de batalla d'o tanque y de l'avión.