Peñaflor ye una parroquia del conceyu asturianu de Grau. Allugada na fastera nororiental del conceyu, na llende colos conceyos de Les Regueres y Candamu, tien una estensión de Ajuste del mapa de parroquias. Mapa de entidades colectivas de población. Uviéu, SADEI, 2012. Actualizáu'l 1 de febreru de 2024. y una población de Nomenclátor del INE: Población del padrón continuo por unidad poblacional. (Institutu Nacional d'Estadística).. Comprende'l llugar homónimu, nel que s'alcuentra la ilesia de San Xuan, y los d'Anzu, Sestiellu y Veiga d'Anzu. right|thumb|250px|Ponte de Peñaflor
Nel so territoriu s'alcuentra, sobro'l ríu Nalón, la ponte de Peñaflor, de traza orixinal románica anque peralteriada poles sucesives reformas de los caberos sieglos. Foi fecho dempués de que, el 22 de xunu de 1144, el rei Alfonsu VII y la so muyer doña Berenguela dieran dellos bienes pa que se ficiera una ponte nesi llugar y un albergue a la vera d'él. L'albergue fízose, pero llevolu una riada en 1586. No que cinca a la ponte, hebo de reconstruyise delles veces pola mor de les llenes del ríu Nalón. Tien un gran valir históricu porque ye la entrada del Camín de Santiago nel conceyu moscón, pero tamién porque alredor d'elli tuvo llugar en 1808, demientres la Guerra de la Independencia, una batalla ente tropes asturianes, de militares y civiles, dirixíes por Gregorio Jove y l'exércitu de Napoleón Bonaparte. Posteriormente, demientres la Guerra Civil española, el llugar amosó otra vegada la so importancia estratéxica.
No que cinca a la so estructura formal, la ponte ye una imponente construcción de piedra con cinco arcos de sillar, de tamañu desigual por culpa les munches reconstrucciones qu'hebo que facé-y dende la so construcción orixinal nel sieglu XII.
Llocalidaes
Sitios
Referencies
Enllaces esternos
Categoría:Parroquies de Grau