Emily Elizabeth Dickinson foi una poeta d'Estaos Xuníos, cuya poesía apasionada la colocó nel reducíu panteón de poetes fundacionales d'Estaos Xuníos que güei comparte con Edgar Allan Poe, Ralph Waldo Emerson y Walt Whitman. Emily Dickinson pasó gran parte de la so vida recluida nuna habitación de la casa de so padre n'Amherst y, excepto cinco poemes (trés d'ellos asoleyaos ensin la so firma y otru ensin que l'autora lo supiera), la so inxente obra permaneció inédita y oculta hasta depués de la so muerte.
Entornu social y familiar thumb|250px|Daguerrotipu panorámicu d'Amherst, la ciudá natal d'Emily, tomáu nel añu de la so muerte. Emily Dickinson provenía d'una familia notable de Nueva Inglaterra. Los sos antepasaos llegaren a Estaos Xuníos na primera fola migratoria puritana, y la estricta relixón protestante que profesaben influyó sobre la obra de l'artista.
Abogaos, educadores y funcionarios políticos poblaben l'árbol xenealóxicu d'Emily: unu de los sos antepasaos foi secretariu del Ayuntamientu de Wethersfield, Connecticut en 1659; so güelu Samuel Fowler Dickinson foi a lo llargo de cuarenta años xuez del condáu de Hampton, Massachusetts, secretariu del Conceyu, representante na Corte Xeneral y senador nel Senáu Estatal.
El padre de la poeta, Edward Dickinson, abogáu pola Universidá de Yale, foi xuez n'Amherst, representante na Cámara de Diputaos de Massachusetts, senador na capital del Estáu y por último representante pol estáu de Massachusetts nel Congresu de Washington. Edward fundó la llinia ferroviaria Massachusetts Central Railroad y tamién (con so padre Samuel) l'Amherst College, entidá educativa intermedia ente una escuela secundaria y la Universidá que dio rellumu cultural a la so escaecida y pequeña aldea.
El sociu d'Edward Dickinson nel so bufete xurídicu yera primu de Ralph Waldo Emerson que, por esti motivu, siempre tuvo vinculáu al pueblu d'Amherst y influyó sobre la filosofía y la obra d'Emily.
La muyer d'Edward y madre de la poeta foi Emily Norcross Dickinson (1804–1882), qu'hacia'l fin de so vida tuvo encamada y a cargu de les sos fíes.
Emily Dickinson tuvo dos hermanos: el mayor, William Austin Dickinson (1829–1895), xeneralmente conocíu pol so segundu nome, casó con Susan Gilbert, amiga de la so hermana Emily, en 1856 y vivió na casa vecina a la de so padre.
La so hermana menor, Lavinia Norcross Dickinson (1833–1899), tamién conocida como Vinnie, foi la "descubridora" de les obres d'Emily depués de la so muerte y convirtióse na primera compiladora y editora de la so poesía.
Contestu históricu
Emily Dickinson nació en tiempos anteriores a la Guerra de Sececión, cuando fuertes corrientes ideolóxiques y polítiques chocaben na sociedá media-alta d'Estaos Xuníos.
Incluso nes families más acomodaes nun había agua caliente, los baños nun taben dientro de la casa y los trabayos de llimpieza y atención familiar suponíen una carga bien grande pa les muyeres (por más que la familia Dickinson pola so buena posición social disponía d'una sirvienta irlandesa), polo qu'Emily, esmolecida por algamar una buena educación, yera un casu raru na sociedá rural de la Nueva Inglaterra de la dómina.
La severa relixosidá puritana facíase presente en toles partes y práuticamente la única expresión artística aceptada yera la música del coru de la ilesia. La ortodoxa protestante de 1830 consideraba a les noveles lliteratura disipada, los xuegos de cartes y los bailles nun taben permitíos; nun había conciertos de música clásica nin representaciones teatrales. La Pascua y la Navidá nun se celebraben (polo menos hasta 1864 en que s'instaló la primera Ilesia Episcopal n'Amherst, qu'aportó los nuevos vezos) y nun se toleraben aconceyamientos de muyeres soles más que'l té diariu ente vecines.
Una vez fundáu pol güelu y el padre d'Emily l'Amherst College, la xunión ente esti y la ilesia entamó a formar misioneros que salieron d'Amherst pa propagar los ideales protestantes pelos requexos más remotos del planeta: l'ocasional regresu de dalgunu d'estos relixosos traxo nueves idees, visiones y conceptos na conservadora sociedá del pueblu, que d'esti mou entamó a tomar contautu col mundu esterior abandonando les vieyes costumes y creencies más rápido qu'otres zones de la rexón.
La so vida Neñez, adolescencia y estudios Los sos hermanos y cuñada Emily Dickinson nació nel llar familiar na medianueche del 10 d'avientu de 1830, dos años depués del casamientu. Mui apegada a los ideales y conceptos puritanos en boga, tardó munchos años n'entamar a rebelase, por más que nunca lo fizo de forma completa.
Emily práuticamente nun recordaba a los güelos nin a los tíos, pero de neña tuvo muncha rellación con dos pequeñes primes güérfanes, a les qu'ayudó a educar y incluso llegó a lleer en secreto dellos de los sos poemas a una d'elles, Clara Newman.
Ye imposible reconstruir dafechu la neñez de la poeta a partir de los datos que poseen los investigadores, polo ruinos y fragmentarios. Sábese ensin embargo que l'hermanu mayor d'Emily, William Austin Dickinson, un añu y mediu mayor qu'ella, nació'l 16 d'abril de 1829, educóse nel Amherst College y convirtióse n'abogáu —como so padre—, graduándose na Universidá de Harvard.
Austin Dickinson casó en 1856 con Susan Huntington Gilbert, ex-compañera d'estudios d'Emily na Academia d'Amherst, xoven guapa y intelixente que paez tener cumplío un importante papel na vida emocional de la escritora. Susan Gilbert, al treslladase con Austin a la casa contigua a la que vivía Emily, convirtióse n'amiga y confidente de la poeta, y consta pola correspondencia mantenida "alambrada per medio" que la so cuñada foi la segunda persona a la que-y enseñó les sos poesíes. Incluso atrevióse a suxerir a Emily dellos cambios y retoques —que nun fueron fechos nunca—. Arriendes d'ello, plantéase que foi la destinataria d'unos trescientos de los sos poemes d'amor, y qu'esti amor yera correspondíu.<ref>Cf. Rosario Zanetta, "Las mujeres de Emily Dickinson" nEl País, 27 d'agostu de 2012 https://blogs.elpais.com/mujeres/2012/08/las-mujeres-de-emily-dickinson.html </ref>
Lavinia Dickinson, la so hermana menor, nacida'l 28 de febreru de 1833, foi la so compañera y amiga hasta'l fin de la so vida. Les poques confidencies íntimes que se conocen d'Emily provienen de Lavinia. Muyer brillante y intelixente, Vinnie sentía una fondera adoración pola so hermana y pol so talentu poéticu. Ensin embargo, respetó hasta la muerte d'aquella la so decisión de nun asoleyar les sos obres, y protexó la so vida privada hasta onde-y foi posible facelo, creando y calteniendo l'ambiente de calma, aislamientu y soledá qu'Emily necesitaba pa dar forma a la so gran producción poética. La fe de Lavinia na importancia de la obra de la so hermana conservóla pa la posteridá, hasta la so primera publicación póstuma. Al decir del biógrafu d'Emily, George Frisbee Wicher, la devoción de Lavinia foi la responsable de facer comprender al mundu que "la poeta llírica más memorable d'Estaos Xuníos viviera y morriera nel anonimatu".
Años de formación L'Academia de Amherst yera sólo pa homes; en 1838 abrióse por primer vez la inscripción de neñes, y foi ellí onde Edward Dickinson y la so muyer inscribieron en 1840 a Emily.
A pesar de la so humildá (escribió "Fui a la escuela pero nun tuvi instrucción"), la educación d'Emily na academia foi sólida y completa. Ellí aprendió lliteratura, relixón, historia, matemátiques, xeoloxía (el so profesor yera tamién primu d'Emerson) y bioloxía. Recibió una sólida instrucción en griegu y llatín que-y permitía, por exemplu, lleer la Eneida de Virxiliu nel so idioma orixinal.
El puntu más feble de la educación d'Emily fueron ensin dulda les matemátiques, que nun-y gustaben y pa les que nun tenía facilidá. El so talentu narrativu fizo qu'escribiera les composiciones de les sos compañeres que, en retribución, facíen-y los deberes d'álxebra y xeometría.
D'esta dómina consérvase una carta a la so amiga Jane Humphrey, escrita a los 11 años, qu'amuesa un estilu académico y risón: "Güei ye miércoles, y hubo clase d'oratoria. Un rapaz lleó una composición cuyu tema yera ´Pensar dos veces anantes de falar´. Paecióme la criatura más tonta qu'enxamás existiera, y dixi-y qu'él' debiera pensar dos veces anantes d'escribir".
L'entós rector de l'academia yera un esperimentáu educador acabante de llegar de Berlín. Edward Dickinson aconseyó a la so fía que s'inscribiera nos cursos d'alemán que daba, porque con seguridá nun tendría otra ocasión d'aprender esi idioma nel futuru. Arriendes d'ello, la neña estudiaba cantu los domingos, pianu con so tía, y tamién xardinería, floricultura y horticultura, estes últimes pasiones nun l'abandonaríen hasta'l fin de la so vida.
La educación de Emily Dickinson foi, polo tanto, muncho más fonda y sólida que les de les demás muyeres del so tiempu sentíase saturada y sobreexixida. A los 14 años escribe a una compañera una carta onde diz: Terminaremos la nuestra educación dalguna vez, ¿nun ye verdá? Entós tu podrás ser Platón y yo Sócrates, siempre y cuando nun seyas más sabia que yo".
Interés poles ciencies L'Academia y el Colexu d'Amherst disponíen d'un claustru de profesores compuestu por científicos de fama nacional, ente los que se contaben los biólogos Edward Hitchcock y Charles Baker Adams y el xeólogu Charles Upham Shepard, que llevaron al colexu les sos enormes coleiciones d'especímenes. En 1848, cuando l'artista tenía 18 años, ambes instituciones construyeron gabinetes pa guardar les coleiciones, asina como un importante observatoriu astronómicu con un buen telescopiu.
Too esto afaló l'interés de Dickinson poles ciencies naturales: conocía dende temprana edá los nomes de toles constelaciones y estrelles, y dedicóse con entusiasmu a la botánica. Sabía perfectamente ónde atopar cada especie de flor silvestre que xorrecía na rexón, y clasificábales acordies cola nomenclatura binomial en llatín. Toa esta erudición científica quedó firmemente guardada na so memoria, y foi utilizada pa la trama naturalista de los sos poemes munchos años depués.
Seminariu en Mount Holyoke El Seminariu pa Señorites Mary Lyon de Mount Holyoke tamién recibió a Emily Dickinson p'ayudar a la so formación relixosa y completar la so educación superior. La rapacina abandonó en 1847 el llar familiar por primer vez pa estudiar allí.
Emily, con malpenes 16 años, yera una de les más moces d'ente les 235 estudiantes de Mount Holyoke, custodiaes por un selectu garrapiellu de xóvenes maestres d'ente 20 y 30 años d'edá. L'adolescente superó ensin problemes los estrictos exámenes d'admisión y mostróse satisfecha pola educación que s'impartía nel seminariu.
Ellí intentaron qu'Emily se volcara dafechu na relixón —pa dedicase a trabayer en misiones nel extranxeru— pero la neña, depués d'un fondu examen de conciencia, atopó qu'aquello nun-y interesaba y negóse, quedando inscrita nel ensamu de 70 alumnes a les que se consideró "non convertíes".
Magar de too ello, Emily y la so gran imaxinación yeren bien populares nel seminariu: una condiscípula escribió que "Emily siempre taba arrodiada nos recreos por un garrapiellu de neñes que naguaben por escuchar los sos rellatos estraños y enormemente prestosos, siempre inventaos nel momentu".
En menos d'un añu, Emily superó'l cursu completu gracies, principalmente, a los sos fondos conocimientos del llatín. Aprobó rápidamente historia inglesa y gramática y sacó perbuenes calificaciones nos exámenes finales, que yeren orales y públicos. El cursu siguiente referíase a química y fisioloxía y el terceru a astronomía y retórica, toos ellos tópicos sobre los que, como queda dicho, Emily tenía fondos conocimientos. Los profesores, a la vista del so evidente dominiu de la botánica, diéron-y esta materia por aprobada ensin necesidá de cursala nin de facer exámenes.