El ye una especie d'ave paseriforme de la familia Sturnidae procedente d'Asia. Ye un páxaru omnívoru con un fuerte instintu territorial que vive nos montes abiertos, y que s'afixo perbién a los medios urbanos. Foi introducíu n'otres partes del mundu y el so área de distribución ta amontándose. Ye una especie invasora que supón una seria amenaza pa los ecosistemes d'Australia. Ye una figura importante na cultura india y apaez tanto na lliteratura en sánscritu como en prácritu.
Descripción El mainá identifícase rápido por ser un páxaru de tamañu mediu col cuerpu pardu, capiellu negru na tiesta y una zona esnuda tres los sos güeyos de color mariellu intensu. El so picu y pates tamién son de color mariellu brillante. Tien una mancha blanca nes primaries esteriores, amás la punta de la cola y el recubrimientu de la parte inferior de les ales y la base de la cola tamién son blancos. Los dos sexos tienen un aspeutu asemeyáu y estes aves xeneralmente vense por pareyes.
El mainá sigue la regla de Gloger según la que les aves del noroeste de la India encaminen a ser más pálides que los sos conxéneres del sur de la India. thumb|left|Exemplar en Sydney. El mainá mide de llargu unos 23 cm y el restu de midíes corporales según Ali y Ripley (2001) son:
+ Parámetru/sexu MachuFema Peso mediu (g)109,8120-138 Midida de l'ala (mm)138-153138-147 Picu (mm)25-3025-28 Tarsu (mm)34-4235-41 Cola (mm) 81-9579-96
Distribución Ye una especie d'ave nativa d'Asia que'l so área de distribución inicial estiéndese dende Irán, toa Asia del Sur (Paquistán, India, Nepal, Bután, Bangladex y Sri Lanka) amás de Turkmenistán, Afganistán, Kazakstán, Uzbequistán, Malasia, Indochina y el sur de China.
El mainá introdúxose n'otres partes del mundu como Canadá, Australia, Nueva Zelanda, Nueva Caledonia, Ḥawai, Sudáfrica, delles islles del océanu Índicu (Seixeles, Mauriciu, Maldives, Andaman y Nicobar y l'archipiélagu de les Lakshadweep) y tamién en delles islles del Atlánticu y el Pacíficu. El so área de distribución ta amontándose tantu qu'en 2000 la comisión pa la sobrevivencia de les especies de la UICN inclúilu ente les 100 especies invasores más dañibles.
Anque ye una especie adautable y globalmente n'espansión, les sos poblaciones baxaron en Singapur y Malasia (onde llocalmente llámase-y gembala kerbau, lliteralmente «pregueru de búfalos») por cuenta de la competencia col so pariente introducíu l'Acridotheres javanicus.Bird Ecology Study Group, Nature Society (Singapore):<http://besgroup.blogspot.com/2005/12/ubiquitous-javan-myna.html>. Accessed 25 Oct 2007
Hábitat thumb|Mainá común nun xardín de Colombu, Sri Lanka. Esti abondosu páxaru alcuéntrase xeneralmente nos montes abiertos y zones estenes, nos campos de cultivu y na redoma de les poblaciones.
El mainá espolleta nos medios urbanos y suburbanos. Por exemplu, en Canberra lliberáronse 110 exemplares ente 1968 y 1971. En 1991 la densidá media de la población de mainás en Canberra yera de 15 aves per quilómetru cuadráu. Solo tres años más tarde, nun segundu estudiu afayóse que la densidá media de la población xubiera a 75 per quilómetru cuadráu nel mesmu área.Pell 1997, p.146 L'ésitu d'esta ave nos medios urbanos y suburbanos probablemente débese al so orixe evolutivu. Al evolucionar nos montes abiertos de la India, preadautóse pa hábitats con estructures verticales altes y con poca o nenguna vexetación cubriendo'l suelu,Pell 1997, p.141 que son les carauterístiques principales de les cais de les ciudaes y los parques urbanos.
Taxonomía y etimoloxía La especie describióse científicamente por Linneo en 1766. L'exemplar tipu foi recoyíu en Pondicherry, India. El nome del so xéneru vien de los términos griegos akrodos «llagosta» y theres «cazador». Ente que'l so nome específicu ye la pallabra llatina tristis «murniu», en referencia a los so colores apagaos.
Reconócense dos subespecies d'Acridotheres tristis: Acridotheres tristis tristis (Linnaeus, 1766). En tol sur del continente asiáticu. A. t. melanosternus Legge, 1879. endémica de Sri Lanka. La subespecie A. t. melanosternus ye más escura que la subespecie nominal, la metá de les coberteres primaries negres y la otra metá blanques y tien la mancha mariella de la cara más grande.
Comportamientu thumb|Créese que los mainás empareyen pa tola vida. thumb|Güevu azuláu de mainá.
Reproducción Créese que los mainás empareyen pa tola vida. Críen mientres tol añu y dependiendo d'allugamientu constrúin los sos niales en buecos d'árboles o nos murios. Críen dende'l nivel del mar hasta los 3000 m d'altitú nel Himalaya.
La puesta normal consta de 4 a 6 güevos. Los güevos miden de media 30,8 x 21,99 mm. El periodu d'incubación ye de 17 o 18 díes y los pollos tarden n'abandonar el nial ente 22 a 24 díes. El Eudynamys scolopaceus dacuando parasita les puestes d'esta especie. Los materiales qu'usa pa construyir el so nial inclúi ramines, raigaños, cuerdes y tou tipu de borrafes. Rexistráronse mainás qu'usaron papel hixénicu, papel d'aluminiu y pieles de la muda de les culiebres.
Mientres la estación de cría, d'abril a xunu, l'actividá diurna de los exemplares en Pune en 1978 diben de la siguientes forma: actividaes d'añeramientu (42%), esplorar la redolada (28%), desplazamientos (12%), alimentación (4%), emisión de soníos (7%) y actividaes rellacionaes col acicalamientu, interacción y otres actividaes (7%).
El mainá usa los niales de los picatueros, cotorres, etc. y apodérase fácilmente nos niales disponibles.Rexistróse cómo desalluga garrando col picu a los pollos de les aves qu'añeraron enantes, inclusive cuando darréu nun usa'l nial sacupáu. Esti comportamientu agresivu considérase que contribúi al so ésitu como especie invasora.
Alimentación thumb|left|Xuvenil pidiendo comida a un adultu. Como la mayoría de los sos parientes ye omnívoru. Aliméntase d'inseutos, arácnidos, crustáceos, reptiles, pequeños mamíferos, granes, granu y frutos, tamién s'alimenta de les basures na redoma de los humanos. Busca alimentu nel suelu, ente la yerba, en busca d'inseutos, especialmente saltapraos, d'onde-y vien el nome del so xéneru Acridotheres «cazador de llagostes». Sicasí aliméntase d'un ampliu espectru d'inseutos, principalmente atrapaos nel suelu. Ye un polinizador de flores como les Salmalia y Erythrina. Anda pel suelu con dalgún saltu ocasional, y de cutiu aprovecha'l pasu del ganáu qu'axoriza a los inseutos amás d'atrapar a los que fuxen de los yerbazales amburaos.
Soníos thumb|Exemplar posáu nun poste. Les llamaes d'esta especie inclúin gazníos, xiblíos, gorxeos y chasquíos, amás de cutiu estes aves acovanen les sos plumes y alcen la cabeza pa cantar. Los berros que fai avisen al so compañeru o a otres aves cuando s'averen depredadores o nel casu de que tea a puntu d'empecipiar el vuelu. Los mainás son populares mascotes polos sos cantares y la so capacidá pa repitir pallabres. Enantes de durmir nos sos abellugos comuñales, canten al unísonu, lo que se conoz como ruíu comunal.
Durmideros comunales Los mainás pasen la nueche en posaderos comunales mientres tol añu, tantu en bandaes con namái los de la so especie como con Acridotheres_fuscus, Sturnus_roseus, CCorvus_splendensu, Corvus_macrorhynchos, BBubulcus_ibis, Psittacula_krameri y otres aves. La cantidá d'aves na percha puede variar de delles menos de cien a miles. El momentu d'allegar al durmideru pa los Acridotheres ye xustu enantes del aséu del sol, y déxenlu enantes de l'alborada. Los tiempos de llegada y permanencia na percha según el tamañu de les bandaes varien estacionalmente.
Especie invasora La UICN incluyó al mainá na Llista de les especies invasores más dañibles del mundu.Lowe S., Browne M., Boudjelas S. and de Poorter M. (2000). 100 of the World's Worst Invasive Alien Species. A selection from the Global Invasive Species Database. The Invasive Species Specialist Group (ISSG), a specialist group of the Species Survival Commission (SSC) of the World Conservation Union (IUCN), Auckland. Namái hai tres especies d'aves nesta llista, les otres dos son el Pycnonotus_cafer y l'Sturnus_vulgaris. Foi introducíu llargamente en zones fuera del so área de distribución natural, incluyíes les zones axacentes al Sureste asiáticu, Madagascar, Oriente mediu, Sudáfrica, Israel, América del Norte, Europa, Australia, Nueva Zelanda y delles islles oceániques, ente les que destaca l'abondosa población de Ḥawai.
El mainá ta consideráu una plaga en Sudáfrica, Norteamérica, Oriente mediu, Australia, Nueva Zelanda y munches islles del Pacíficu. Ye particularmente problemáticu n'Australia, onde s'intentaron dellos métodos pa controlar el tamañu de les sos poblaciones y protexer a les sos especies natives. thumb|El mainá invadió'l sureste d'Australia y compite coles aves natives polos buecos p'añerar.
Australia N'Australia el mainá ye consideráu una plaga invasora qu'amenacia la sobrevivencia de delles especies d'aves natives. Anguaño ye l'ave predominante nes árees urbanes de tola mariña este. Por votación popular en 2008 esta ave foi nomada como la plaga más importante d'Australia.ABC Wildwatch
El mainá foi introducíu primeramente n'Australia en Victoria ente 1863 y 1872, en concretu nos xardinos del mercáu de Melbourne. Los páxaros probablemente estendiéronse escontra Nueva Gales del Sur (onde anguaño ye más abondosu) aproximao nesa dómina, anque nun hai informes seguros al respeutu. Darréu introduciéronse en Queensland por que controlara les llagostes y los escarabayos de la caña, les razones pa introducilos orixinalmente en Victoria nun quedaron rexistraes. Anguaño la población concéntrase na mariña oriental alredor de Sydney y les sos árees suburbanes, con delles poblaciones más apartaes en Victoria y unes poques comunidaes aisllaes en Queensland. Mientres 2009 dellos conceyos de Nueva Gales del Sur empezaron a atrapalos p'amenorgar el so númberu.http://www.dailytelegraph.com.au/news/councils-assessing-backyard-traps-to-catch-indian-mynah-birds/story-y6frezt9-1225711964693
Estos páxaros pueden vivir y criar nun ampliu espectru de temperatures, anque espolleta meyor nes rexones más templaes. Sábese qu'hai poblaciones autosostenibles en rexones que la so media de temperatures nel mes más templáu nun seya inferior a 23,2 °C y nel más fríu nun seya inferior a -0,4 °C, lo qu'implica que potencialmente puede estendese dende Sydney escontra'l norte pola mariña oriental hasta Cairns y escontra l'oeste pola mariña sur hasta Adelaide (anque non a Tasmania, Darwin, o travesar el Gran Cordal Divisoriu escontra les rexones grebes del interior).Martin 1996, páxs.169–170
Sudáfrica En Sudáfrica apaeció na natura por escapes d'aves mascota en 1902, convirtiéndose n'aves bien comunes. Les sos poblaciones son mayores nes zones más poblaes polos humanos. Ye consideráu una plaga por cuenta del so fuerte instintu territorial echen a otres aves de los sos niales y maten a los sos pollos. En Sudáfrica considérase-y una de les plagues más importantes y un alteriador de los hábitats naturales, polo que suelen ser disparaos y la xente mátalos tantu nos medios urbanos como rurales.
Perxuicios pa los ecosistemes y pa los humanos thumb|Inmaduru nel nial, en Bengala occidental.
Amenaza pa les aves natives